five

KK1-1693 - Woi kasha ka hkrang (The dance of a monkey) with English translation

收藏
Research Data Australia2024-12-14 收录
下载链接:
https://researchdata.edu.au/kk1-1693-woi-english-translation/1546602
下载链接
链接失效反馈
官方服务:
资源简介:
Translation (Mike Tu Awng) Long time ago near a village, there was a big forest. In that forest there was a young monkey. The monkey lived very happily as it could dance every day. It could dance everywhere as it was interested in dancing. Even when it was downhearted, it danced to console itself. While the little monkey was living in that way, one day there was a festive dance concert, where people were playing guitar, beating drums, and playing flute and people were dancing happily. The little monkey was sitting on a tree branch and peeping at the concert. The monkey was saying to itself, "I want to dance very much, too." It was amazed by looking at how people were dancing. While the monkey was staring at the concert, it got an idea to pretend like a human person. Thus, it tied its tail around the wrist, put on human clothes, and went to the concert. And, the monkey joined the dance with people. People also thought it was human so they led the monkey to dance. While the monkey was dancing happily, it dropped its tail unconsciously and started dancing like a monkey. People were shocked seeing it dancing like a monkey. The monkey was unaware of its tail dropping from its wrist. The monkey noticed its tail as it realized that people were staring at it. Once the little monkey noticed its tail, it rushed into a bush nearby. The monkey ran to the forest. It ran to the deep forest far from the concert. But people followed after the monkey. The little monkey thought that villagers were running after it to beat it to death. As the villagers were running after the monkey, it was getting tired. As it was getting tired, it went to lay down under a tree. The monkey was lying down and crying heavily. The villagers asked the little monkey why it was crying so heavily. The little monkey replied, "You are going to kill me because I am a monkey, not a human being." It continued, "As I was watching you all danced, I really wanted to dance, too, that's why I joined dancing but I am not a human being." When the little monkey said that the villagers replied by saying, "Your dancing steps were very beautiful so teach us how to dance." The villagers continued, "We will make you friend, let's dance with us." And, they led the little monkey to dance. The little monkey taught them its dance steps and the villages taught their dance to the little monkey, too. And, they lived happily ever after. Transcription (Lu Hkawng) Moi shawng e da mare langai mi kaw she da nam kaba law kaw she da woi kasha nga ai da. Woi kasha wa gaw da shi gaw ka ai myit lawm ai re nga shani shagu ka hkrai ka hkawm na nga ka hkrai ka hkawm na nga shaloi she grai pyaw hkra nga taw da. Shi na shi hkrai myitru ai lam ni nga tim shi hkrai sha myit dik la na nga ai da. Myit shadik la na nga re shaloi lani mi na ten hta mare de bau dum tingse dum na she dai hku sumpyi ni dum na she ka poi kaba nga ai shaloi she dai kaw she masha ni gaw a pyaw a law dum ka nga ai shaloi she shi gaw hpun ntsa kaw na dung na lagu yu taw ai da. I i ngai mung grai ka mayu ai law ngu na shi gaw dai hku ngu myit dum na yu na she masha ni ka ai hpe yu na mau taw ai da. Mau taw re shaloi she da shi gaw grai ka mayu ai majaw shi gaw gara hku nchye di na shi na n mai hpe she n shang kaw kyit di na masha bu hpun palawng bu hpun na dai masha ni nga ai de sa wa ai da. Sa wa na she sa ka nang ai da, sa ka nang she dai masha ni mung e masha re nga ai ngu na shi gaw shanhte masha ni gaw agying ka ai da. Woi ka na she grai pyaw hkra nga ai shaloi she n dum shami shi wa woi re nga gaw n mai shaw kau dat jang n dum shami n mai jahkrat na woi ka hku ka ai da. Woi ka hku ka wa na shanhte kasha ni yawng gaw shi hpe yu mau mat ai da. Woi mung shi n mai jahkrat kau dat i n dum ai majaw shi e yu majaw shi bai kalang yu dat ai gaw shi na n mai wa kra taw ai da. Nmai kra taw ai she shi gaw gaya na kalang ta nam sum-up de gat mat wa ai da. Nam shinglawng de gat mat wa ai shaloi she aw grai tsan ai nam shinglawng kaw she gat mat wa ai shaloi she mare masha ni mung hkan gat nang wa ai da. Hkan gat nang re shaloi she i da mare masha ni ngai hpe a byen sat, ngai hpe hkan shachyut taw sai, ngai gara hku di na kun ngu, gat she gat mare masha ni gaw gat nang shi gaw grai n lu gat wa , grai ba wa di na she hpun pawt langai mi kaw she sa gumpa taw ai da. Grai gumpa na a gying hkrap taw ai da. Dai she woi kasha ni she i da woi kasha nang hpa baw na hkrap taw ai rai ngu tsun ai da, nanhte ngai hpe sat sa na re nga le da, ngai gaw woi she re masha nre gaw da. Ngai nanhte ka ai hpe yu di na grai ka mayu di na shang ka ai she re ngai gaw masha nre gaw ngu dai hku ngu tsun ai da. Dai hku ngu tsun masha ni gaw i da nang na kra hkrang grai tsawm ai le da anhte hpe ma sharin ya u le ngu tsun ai da. nang hpe anhte ni hkau la na le, anhte masha ni hte rau ka ga ngu tsun na she woi ka ai da. Woi ka na she dai woi ka hkrang gaw masha ni sharin ya ai da, masha ni na sharin ya ai mung woi hpe sharin ya na shanhte ni grai pyaw hkra nga ai da. . Language as given: Jinghpaw

### 翻译版本(迈克·图·翁) 很久以前,在一座村落附近,坐落着一片广袤的森林。林中有一只年幼的猴子,它每日以舞蹈为伴,生活得悠然自得。它对舞蹈怀有由衷的热爱,无论身处何地都乐于舒展身姿;即便心绪低落之时,也会以舞自我慰藉。 一日,村中举办了一场欢庆舞会,人们弹奏吉他、敲击鼓点、吹奏长笛,众人皆沉醉于欢快的舞步之中。小猴子正蜷在树枝上,悄悄窥视这场盛会,心中暗自呢喃:"我也渴望能纵情起舞。"眼前人们灵动曼妙的舞姿令它惊叹不已。 正当它凝神观望之际,一个绝妙的念头涌上心头:何不装扮为人类?于是它将尾巴缠在手腕上,披上人类的服饰,前往舞会现场,并加入了众人的舞蹈。人们亦将它误认作同类,欣然引领它一同起舞。 正当猴子沉浸在欢乐的舞步中时,它的尾巴不慎从手腕滑落,瞬间恢复了猴子本真的舞姿。众人见状,无不惊愕。此时猴子尚未察觉尾巴脱落,直到它意识到众人的目光都聚焦在自己身上,才惊觉尾巴已然脱出。它慌忙躲入附近的灌木丛,一路奔回森林深处,远离舞会之地。 然而村民们并未放弃追赶。小猴子误以为村民要将它置于死地,在狂奔中愈发疲惫,最终瘫倒在一棵树下,失声痛哭。 村民们上前询问它为何哭得如此恸切,小猴子答道:"你们要杀了我,只因我是猴子,并非人类。方才望见你们翩翩起舞,我实在心向往之,便加入了舞蹈,可我终究不是人类。" 听罢此言,村民们说道:"你的舞步极为优美,恳请你传授我们舞蹈之法。"众人继续说道:"我们愿与你结为挚友,一同起舞。"说罢,便引领小猴子重回舞池。小猴子将自己独特的舞步传授给村民,村民也将他们的舞蹈技巧倾囊相授。自此,众人皆幸福地生活在了一起。 ### 转写版本(卢·考恩)【景颇语(Jinghpaw)转写原文】 Moi shawng e da mare langai mi kaw she da nam kaba law kaw she da woi kasha nga ai da. Woi kasha wa gaw da shi gaw ka ai myit lawm ai re nga shani shagu ka hkrai ka hkawm na nga ka hkrai ka hkawm na nga shaloi she grai pyaw hkra nga taw da. Shi na shi hkrai myitru ai lam ni nga tim shi hkrai sha myit dik la na nga ai da. Myit shadik la na nga re shaloi lani mi na ten hta mare de bau dum tingse dum na she dai hku sumpyi ni dum na she ka poi kaba nga ai shaloi she dai kaw she masha ni gaw a pyaw a law dum ka nga ai shaloi she shi gaw hpun ntsa kaw na dung na lagu yu taw ai da. I i ngai mung grai ka mayu ai law ngu na shi gaw dai hku ngu myit dum na yu na she masha ni ka ai hpe yu na mau taw ai da. Mau taw re shaloi she da shi gaw grai ka mayu ai majaw shi gaw gara hku nchye di na shi na n mai hpe she n shang kaw kyit di na masha bu hpun palawng bu hpun na dai masha ni nga ai de sa wa ai da. Sa wa na she sa ka nang ai da, sa ka nang she dai masha ni mung e masha re nga ai ngu na shi gaw shanhte masha ni gaw agying ka ai da. Woi ka na she grai pyaw hkra nga ai shaloi she n dum shami shi wa woi re nga gaw n mai shaw kau dat jang n dum shami n mai jahkrat na woi ka hku ka ai da. Woi ka hku ka wa na shanhte kasha ni yawng gaw shi hpe yu mau mat ai da. Woi mung shi n mai jahkrat kau dat i n dum ai majaw shi e yu majaw shi bai kalang yu dat ai gaw shi na n mai wa kra taw ai da. Nmai kra taw ai she shi gaw gaya na kalang ta nam sum-up de gat mat wa ai da. Nam shinglawng de gat mat wa ai shaloi she aw grai tsan ai nam shinglawng kaw she gat mat wa ai shaloi she mare masha ni mung hkan gat nang wa ai da. Hkan gat nang re shaloi she i da mare masha ni ngai hpe a byen sat, ngai hpe hkan shachyut taw sai, ngai gara hku di na kun ngu, gat she gat mare masha ni gaw gat nang shi gaw grai n lu gat wa , grai ba wa di na she hpun pawt langai mi kaw she sa gumpa taw ai da. Grai gumpa na a gying hkrap taw ai da. Dai she woi kasha ni she i da woi kasha nang hpa baw na hkrap taw ai rai ngu tsun ai da, nanhte ngai hpe sat sa na re nga le da, ngai gaw woi she re masha nre gaw da. Ngai nanhte ka ai hpe yu di na grai ka mayu di na shang ka ai she re ngai gaw masha nre gaw ngu dai hku ngu tsun ai da. Dai hku ngu tsun masha ni gaw i da nang na kra hkrang grai tsawm ai le da anhte hpe ma sharin ya u le ngu tsun ai da. nang hpe anhte ni hkau la na le, anhte masha ni hte rau ka ga ngu tsun na she woi ka ai da. Woi ka na she dai woi ka hkrang gaw masha ni sharin ya ai da, masha ni na sharin ya ai mung woi hpe sharin ya na shanhte ni grai pyaw hkra nga ai da. ### 景颇语转写中文翻译 很久以前,在一处村落附近,曾有一片茂密的森林。林中有一只年幼的猴子,它每日起舞,生活得十分惬意。它热爱舞蹈,无论身处何地都乐于展现身姿;即便心绪低落时,也会以舞蹈自我慰藉。 一日,村中举办了一场欢庆舞会,人们弹奏吉他、敲击鼓点、吹奏长笛,众人皆欢快起舞。小猴子正坐在树枝上,偷偷窥视这场舞会,心中暗自思忖:"我也渴望尽情舞蹈。"眼前人们灵动的舞姿令它惊叹不已。 正当它凝神观望之际,一个念头涌上心头:何不装扮成人类?于是它将尾巴缠在手腕上,穿上人类的服饰,前往舞会现场,并加入了众人的舞蹈。人们也将它误认作同类,引领它一同起舞。 正当猴子沉浸在欢乐的舞步中时,它的尾巴不慎从手腕滑落,瞬间变回了猴子的舞姿。众人见状,皆震惊不已。此时猴子尚未察觉尾巴脱落,直到它意识到众人都在注视自己,才惊觉尾巴已然脱出。它慌忙躲进附近的灌木丛,一路奔回森林深处,远离舞会之地。 然而村民们仍在追赶它。小猴子误以为村民要将它打死,在奔跑中愈发疲惫,最终瘫倒在一棵树下,失声痛哭。 村民们上前询问它为何哭得如此伤心,小猴子答道:"你们要杀了我,只因我是猴子,并非人类。方才望见你们翩翩起舞,我实在心向往之,便加入了舞蹈,可我终究不是人类。" 听罢此言,村民们说道:"你的舞步极为优美,恳请你传授我们舞蹈之法。"众人继续说道:"我们愿与你结为好友,一同起舞。"说罢,便引领小猴子重回舞池。小猴子将自己的舞步传授给村民,村民也将他们的舞蹈技巧教给了小猴子。自此,众人皆幸福地生活在了一起。
提供机构:
PARADISEC
二维码
社区交流群
二维码
科研交流群
商业服务