การวิเคราะห์องค์ประกอบที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ ของนักศึกษาสาขาวิชาระบบสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ :รายงานการวิจัย

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อเพื่อศึกษาองค์ประกอบที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ ของนักศึกษาสาขาวิชาระบบสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาระบบสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ จำนวน 260 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งออกเป็น การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับสองเพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของโมเดลองค์ประกอบ ผลการวิจัย พบว่า องค์ประกอบทางด้านแรงจูงใจของผู้เรียน มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบมากที่สุด เท่ากับ 0.40 รองลงมาคือองค์ประกอบด้านผู้เรียน, ด้านผู้สอน, ด้านเจตคติ, ด้านสื่อการเรียนและด้านฐานะทางเศรษฐกิจ โดยมีค่าน้ำหนักขององค์ประกอบเท่ากับ 0.39, 0.34, 0.32, 0.24 และ 0.05 โดยมีค่าไค-สแควร์ (Chi-Square) เท่ากับ 232.52 ค่าความน่าจะเป็น (P-Value) เท่ากับ 0.333 ที่องศาอิสระ (df) เท่ากับ 224 ค่ารากของค่าเฉลี่ยกำลังสองของความคลาดเคลื่อน (RMSEA) เท่ากับ 0.012 ค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อน (RMR) เท่ากับ 0.049 ค่าดัชนีวัดความสอดคล้องเชิงสัมพัทธ์ NFI เท่ากับ 0.95 ค่า NNFI เท่ากับ 1.00 ค่า PNFI เท่ากับ 0.77 ค่า CFI เท่ากับ 1.00 ค่าดัชนีวัดระดับความสอดคล้องเชิงสมบูรณ์ (GFI) เท่ากับ 0.93 ค่าดัชนีวัดระดับความสอดคล้องที่ปรับแก้ AGFI เท่ากับ 0.91 ค่าปริมาณความแปรป่วนร่วม (PGFI) เท่ากับ 0.69 และค่าดัชนีของขนาดกลุ่มตัวอย่าง(CN) เท่ากับ 298.75 แสดงว่าโมเดลองค์ประกอบที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ ของนักศึกษาสาขาวิชาระบบสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อย่างสมบูรณ์