ปัญหาการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละศูนย์สำหรับการให้บริการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ

ประเทศไทยได้มีการกำหนดเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 สำหรับธุรกรรมการารให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักร และได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศตามประเภทไว้ในมาตรา 80/1 (2) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งหนึ่งในกิจการที่ได้กำหนดให้เป็นการการให้บริการที่กระทำในราชอาณาจักรและได้มีการใช้บริการนั้นในต่างประเทศ คือ การให้บริการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ อย่างไรก็ดี จากการศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการให้บริการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศในประเทศไทย ผู้วิจัยพบว่ายังคงมีปัญหาในทางปฏิบัติและการตีความกฎหมายระหว่างเจ้าพนักงานสรรพากรและเสียภาษีหลายประการไม่ว่าจะเป็นการตีความขอบเขตของผู้รับบริการ การตีความขอบเขตการให้บริการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ รวมถึง การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากการให้อุปกรณ์ในการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ ผู้วิจัยจึงประสงค์ที่จะศึกษาเกี่ยวกับบทบัญญัติและแนวทางการการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 สำหรับการให้บริการซ่อมแซมและบำรุงรักษาเรือเดินทะเลระหว่างประเทศตามประมวลรัษฎากร โดยเปรียบเทียบกับพระราชบัญญัติภาษีสินค้าและบริการของประเทศสิงคโปร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการพัฒนาทางด้านการท่าเรืออันดับต้นๆ ของโลก จากการศึกษาผู้วิจัยมีความเห็นว่าควรมีการปรับปรุงหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการพิจารณาโดยขยายขอบเขตของผู้รับบริการ ขอบเขตการให้บริการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศ รวมถึง การจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากการให้อุปกรณ์ในการซ่อมแซมเรือเดินทะเลระหว่างประเทศที่จะรับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ให้สอดคล้องกับแนวทางการปฎิบัติในทางธุรกิจของผู้เสียภาษี และสอดคล้องกับหลักปลายทาง ซึ่งเป็นหลักการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับธุรกรรมระหว่างประเทศที่ประเทศไทยได้นำมาปรับใช้ในปัจจุบัน