Archeologisch bureau- en verkennend veldonderzoek door middel van boringen Burgemeester Magneestraat 57 (gemeente Bergeijk)

De onderzoekslocatie ligt volgens de Archeologische Beleidskaart van de gemeente Bergeijk (2021) in een zone met de Categorie 4: hoge archeologische verwachting. De hooggelegen dekzandruggen en dekzandwelvingen in de directe nabijheid van waterlopen, zullen ideale bewoningslocaties voor jager-verzamelaars zijn geweest. Het plangebied ligt op de flank van hogere dekzandruggen, direct op de overgang naar de lage zandgronden richting het beekdal van de Keersop. Jager-verzamelaars zullen zich hebben gevestigd direct bij de overgangszones (gradiëntzones). Er zijn echter in de buurt van Bergeijk tot op heden weinig vondsten bekend uit het paleolithicum of mesolithicum. Om deze redenen wordt een middelhoge verwachting toegekend voor de periode middenpaleolithicum tot en met mesolithicum. Het plangebied ligt op de flank van een hogere zone van dekzandruggen. Ten noorden van het plangebied zijn meerdere nederzettingsterreinen, grafheuvels en urnenvelden aangetroffen uit de bronstijd, alsook sporen uit de ijzertijd, de Romeinse periode, en de vroege middeleeuwen. Voor het plangebied geldt daarom een hoge verwachting voor de periode neolithicum tot en met vroege middeleeuwen. Het plangebied ligt aan de Burgemeester Magneestraat, een oude verbindingsweg tussen de noordelijk gelegen oude dorpskern van Bergeijk en het zuidwestelijk gelegen buurtschap Broekstraat. Uit bestudering van historische kaarten blijkt dat de huidige Burgemeester Magneestraat sinds tenminste het begin van de 19e eeuw aanwezig is. Tot 1900 is sporadisch bebouwing aan deze weg aanwezig. Vanaf het begin van de 20e eeuw intensiveert de bebouwing zich. Het plangebied zelf raakt bebouwd vanaf 1960/1970. Tot die tijd was het in gebruik als bouwland en later als bos. Om deze redenen geldt een middelhoge verwachting voor het aantreffen van nederzettingsresten uit de periode volle middeleeuwen tot en met de nieuwe tijd. Op basis van het uitgevoerd verkennend veldonderzoek middels boringen kan worden gesteld dat de bodemopbouw in een groot deel van het plangebied deels intact is. Hierdoor is de kans groot dat archeologische resten in de ondergrond kunnen worden aangetroffen. De (middel)hoge archeologische verwachting voor de periode neolithicum – nieuwe tijd zoals opgesteld in het vooronderzoek blijft dan ook gehandhaafd. De graafwerkzaamheden bij de voorgenomen planontwikkeling kunnen een negatieve impact hebben op het verwachte aanwezige archeologische niveau. Op basis van de bodemkundige gesteldheid kunnen onder de humushoudende bovengrond (30 - 125 centimeter beneden maaiveld) archeologische resten aanwezig zijn. Wanneer er graafwerkzaamheden gaan plaatsvinden, dan kunnen eventueel aanwezige archeologische resten verloren gaat. Op basis hiervan wordt voor het plangebied een vervolgonderzoek geadviseerd. Dit vervolgonderzoek vindt bij voorkeur in de vorm van een proefsleuvenonderzoek plaats. Overeenkomstig de aanbeveling van de rapporteurs is ons advies ter plaatse een vervolgonderzoek in te stellen door middel van proefsleuven.