Gemeente Hilvarenbeek, Plangebied Wilhelminadijk 8 te Haghorst.

<p>In opdracht van Van Dun Advies B.V. heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek met behulp van boringen (verkennende fase) uitgevoerd in het plangebied Wilhelminadijk 8 te Haghorst. De plannen voor de locatie hebben betrekking op nieuwbouw. De minimale bodemverstoring bij de realisatie van de nieuwbouw is te verwachten tot in de Chorizont van de dekzandafzettingen, waarbij dus een gerede kans bestaat dat eventueel aanwezige archeologische waarden verstoord of vernietigd worden. Voor het plangebied geldt volgens het bureauonderzoek een hoge verwachting op het aantreffen van vindplaatsen uit de steentijd. Het plangebied bevindt zich op een middelhoog gelegen locatie, waarbij het oosten ervan is gelegen op de flank van een dalvormige laagte. Beekdalen hadden een bijzondere aantrekkingskracht op de jagersverzamelaars uit de steentijd wegens de nabijheid van water en een rijke variatie aan mogelijke voedselbronnen. In de omgeving van het plangebied is tevens in het verleden al vuursteenmateriaal uit het neolithicum aangetroffen. Voor nederzettingen van landbouwers uit de bronstijd tot en met de vroege middeleeuwen is de verwachting middelhoog. In deze periode vestigden de landbouwers zich doorgaans op de meest droge delen van het landschap. Het oorspronkelijke landschap van Diessen wordt evenwel gekenmerkt door een voornamelijk nat milieu. Het plangebied is middelhoog gelegen, in een vlakte van deels verspoelde dekzanden. Mogelijk had de omgeving vanaf de bronstijd een zekere aantrekkingskracht op landbouwers om er hun nederzettingen en akkers op te vestigen, hoewel de verwachting dat deze zich eerder op de hoger gelegen dekzandruggen ten zuidoosten van het plangebied hebben gevestigd groter is. Voor de periode vanaf de late middeleeuwen tot in de vroegmoderne tijd wordt ervan uitgegaan dat de bewoningsdynamiek grotendeels vast is komen te liggen en dat de bewoning en ontginning die te zien is op historische kaarten uit het eind van de achttiende of begin van de negentiende eeuw grotendeels overeenkomt met het patroon dat zich vanaf de late middeleeuwen in het landschap heeft vastgelegd. Op historische kaarten is te zien dat in het plangebied geen bewoning heeft plaatsgevonden. De hoge verwachting op vindplaatsen uit de steentijden komt op basis van het veldonderzoek in het grootste deel van het plangebied te vervallen. Vindplaatsen uit de steentijd worden immers gekenmerkt door een strooiing van vuursteen, die vooral wordt aangetroffen in de top van het eventueel aanwezige begraven bodemprofiel (Ah-, E-, Bh- en Bs-horizont). In het plangebied is enkel in het westen van het plangebied nog een deels intacte B-horizont aanwezig. In geen enkele boring waren evenwel sporen van diepe ontgrondingen zichtbaar. Dit betekent dat diepere grondsporen zoals paalgaten en –kuilen, waterputten en paalkuilen in principe nog kunnen bewaard kunnen zijn. De middelhoge verwachting voor de aanwezigheid van archeologische vindplaatsen van de bronstijd tot en met de vroege middeleeuwen blijft dus gehandhaafd. Teneinde de aanwezigheid van vindplaatsen uit deze periode te kunnen aantonen dan wel uitsluiten wordt vervolgonderzoek door middel van proefsleuven aanbevolen.</p>