การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษตามแนวทางการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษตามแนวทางการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 2) เปรียบเทียบทักษะการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนและหลังการจัดการเรียนการสอนด้วยรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษตามแนวทางการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษตามแนวทางการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) โดยมีผู้เข้าร่วมการวิจัยเพื่อทดลองใช้รูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น คือ นักเรียนอาสาสมัครชั้นมัธยม-ศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเมืองด้งวิทยา จังหวัดสุโขทัย จำนวน 20 คน มาจากการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสำรวจปัญหาและความคาดหวังในการจัดการเรียนการสอนทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ 2) แบบสอบถามความต้องการจำเป็นและปัญหาในการสื่อสารภาษาอังกฤษ 3) แบบสำรวจความคาดหวังในการพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษตามแนวคิดการจัดการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐาน 4) แบบประเมินร่างรูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น 5) แผนการจัดการเรียนรู้ 6) แบบทดสอบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนเรียนและหลังเรียน 7) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น และ 8) แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษที่พัฒนาขึ้น โดยวิเคราะห์ข้อมูลทั้งเชิงคุณภาพผ่านการวิเคราะห์เนื้อหาและเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติอ้างอิง ได้แก่ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีสำหรับข้อมูลที่วัดจากกลุ่มตัวอย่างเดียวกันก่อนและหลังการทดลอง และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 8 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 หลักการ มุ่งเน้นไปที่การให้ข้อมูลป้อนทางภาษาและกระตุ้นแรงจูงใจของนักเรียน องค์ประกอบที่ 2 วัตถุประสงค์การเรียนรู้ มุ่งเน้นไปที่การส่งเสริม พัฒนา แก้ไข หรือปรับปรุงทักษะการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียน องค์ประกอบที่ 3 ขั้นการสอน ประกอบด้วย ขั้นศึกษาบริบท ขั้นสร้างบริบทในชีวิตจริง ขั้นประยุกต์ใช้ในบริบทใหม่ และขั้นถ่ายโอนบริบท องค์ประกอบที่ 4 การจัดสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ในชั้นเรียน มุ่งเน้นไปที่การส่งเสริมบรรยากาศในชั้นเรียนเชิงบวก การสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างครูกับนักเรียน พร้อมด้วยการให้ข้อมูลสะท้อนกลับอย่างต่อเนื่อง องค์ประกอบที่ 5 สื่อการสอน มุ่งเน้นไปที่การเลือกใช้สื่อการสอนที่ช่วยให้นักเรียนได้ใช้ภาษาในสถานการณ์ที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์จริงในชีวิตประจำวัน องค์ประกอบที่ 6 บทบาทของครู มุ่งเน้นไปที่การกระตุ้น สนับสนุน ให้คำแนะนำ และอำนวยความสะดวกแก่นักเรียนอย่างต่อเนื่องในกิจกรรมการเรียนรู้ องค์ประกอบที่ 7 การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ มุ่งเน้นไปที่การประเมินการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพในสถานการณ์จริงมากกว่าการประเมินความถูกต้องทางโครงสร้างและไวยากรณ์ และองค์ประกอบที่ 8 ผลลัพธ์การเรียนรู้ มุ่งเน้นไปที่ผลลัพธ์ทางด้านการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียน 2) ผลคะแนนการทดสอบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังเรียน (M=43.0, SD=3.66) สูงกว่าก่อนเรียน (M=24.60, SD=4.67) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และผลการสื่อสารภาษาของนักเรียนในสถานการณ์จำลองในแต่ละบทเรียนภาพรวมสะท้อนให้เห็นแนวโน้มการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ และ 3) นักเรียนมีทัศนคติเชิงบวกต่อรูปแบบการสอนที่พัฒนาขึ้นทั้งในส่วนของเนื้อหาและสาระการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง กิจกรรมการเรียนการสอนกระตุ้นการสื่อสารภาษาอังกฤษ และสื่อการสอนช่วยส่งเสริมการเรียนรู้ในชั้นเรียนและนอกชั้นเรียน