การเปิดรับสื่อกับการรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยวในกลุ่มนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย

งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ (Exploratory Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ลักษณะทางประชากร การเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทย การรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยว และแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทย ของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย 2) ความแตกต่างระหว่างลักษณะทางประชากรของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย กับการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทย 3) ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทยของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย กับการรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยว 4) ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย กับแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทย ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ที่แปลเป็นภาษาอินโดนีเซียเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย จำนวน 400 คนผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุ 21-30 ปี มีรายได้ต่อเดือนต่ำกว่า 10,000 บาท และมีการศึกษาระดับปริญญาตรี การเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทยของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยกลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับสื่อมวลชนมากที่สุด รองลงมาเป็นสื่อใหม่ สื่อบุคคล และสื่อกิจกรรม ตามลำดับสำหรับการรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยว ในกลุ่มนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยกลุ่มอย่างมีการรับรู้กลุ่มภาพลักษณ์ด้านความดึงดูดใจ (Attractiveness) มากที่สุด รองลงมาเป็นกลุ่มภาพลักษณ์ด้านสาธารณูปการ (Facility) กลุ่มภาพลักษณ์ด้านความหลากหลาย (Variety) กลุ่มภาพลักษณ์ด้านความมีมาตรฐาน (Standards) และกลุ่มภาพลักษณ์ด้านการผจญภัย (Adventure) ตามลำดับสำหรับแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยว กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ต้องการเที่ยวประเทศไทยเป็นระยะเวลา 4 วัน - 1 สัปดาห์ มีงบประมาณที่คาดว่าจะใช้จ่ายในการท่องเที่ยวประเทศไทย (ไม่รวมค่าเดินทางระหว่างประเทศ) ระหว่าง 10,000 - 19,999 บาท ต้องการเดินทางมาเที่ยวประเทศไทยกับเพื่อน/ญาติพี่น้อง และมีเป้าหมายในการเดินทางมาประเทศไทยเพื่อการพักผ่อน และมีความต้องการมาเที่ยวประเทศไทยในอนาคต รวมถึงต้องการแนะนำให้ผู้อื่นมาเที่ยวประเทศไทยในระดับมาก เมื่อเปรียบเทียบลักษณะทางประชากรกับการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทย พบว่าเพศของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซียไม่มีผลต่อการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทย แต่ลักษณะประชากรด้านอายุ รายได้ต่อเดือน และระดับการศึกษามีผลต่อความถี่ในการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทยแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ .05 และการเปิดรับสื่อเกี่ยวกับประเทศไทยทุกประเภท มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยวทุกกลุ่มภาพลักษณ์ ที่ระดับนัยสำคัญ .05 โดยการเปิดรับสื่อใหม่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ภาพลักษณ์ทุกกลุ่มภาพลักษณ์สูงที่สุด ส่วนสื่อที่มีความสัมพันธ์รองลงมาค่อนข้างกระจัดกระจายหลากหลายในแต่ละกลุ่มภาพลักษณ์ การรับรู้ภาพลักษณ์ประเทศไทยในฐานะแหล่งท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซีย ทุกกลุ่มภาพลักษณ์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทย ที่ระดับนัยสำคัญ .05 โดยการรับรู้ภาพลักษณ์ด้านความดึงดูดใจ (Attractiveness) มีความสัมพันธ์กับแนวโน้มพฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทยของนักท่องเที่ยวอินโดนีเซียมากที่สุด รองลงมาเป็นการรับรู้ภาพลักษณ์ด้านความหลากหลาย (Variety) ภาพลักษณ์ด้านความมีมาตรฐาน (Standards) (ภาพลักษณ์ด้านสาธารณูปการ (Facility) และภาพลักษณ์ด้านการผจญภัย (Adventure) ตามลำดับ