Transect-rapport 2445: Een archoelogisch inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven. Baarle-Nassau, Weverstraat 17. Gemeente Baarle-Nassau (NB).

<p>In oktober 2019 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Weverstraat 17 in Baarle-Nassau (gemeente Baarle-Nassau), op het terrein van IDB Holland. Tijdens dit onderzoek zijn twee werkputten aangelegd, waarin drie spoornummers zijn uitgedeeld aan twee greppels (spoor 1 en 3) en meerdere grondverbeteringssporen (spoor 2). De grondverbeteringssporen zijn van recente datum. Een van de greppels heeft waarschijnlijk als perceelsgrens gediend in de eerste helft van de 19e eeuw, omdat deze nagenoeg samenvalt met een perceelsgrens op de Kadastrale Minuut. Dit is in lijn met de datering van vondstmateriaal uit dit spoor. Van de andere greppel is de precieze functie en datering niet duidelijk. </p><p>In de twee aangelegde proefsleuven zijn in totaal vier profielkolommen van een meter breed afgestoken die een eenduidig beeld vertonen van de bodemopbouw in het gebied. De bovenste bodemlaag is een verstoord pakket zand (spoor 999) van 8 tot 18 cm dikte, dat waarschijnlijk bij de bestrating van het plangebied is opgebracht. Onder het recente pakket liggen twee ophoogpakketten (sporen 1000 en 1100 dan wel 1200) uit de periode vanaf de Nieuwe Tijd, van gezamenlijk 20-26 cm dikte. Onder de ophoogpakketten ligt een restant van de B-horizont (s2000) van 4-8 cm dikte. De natuurlijke ondergrond bestaat uit dekzand (s3000). Het dekzand en de B-horizont zijn sterk gebioturbeerd. De aanwezigheid van een restant van de Bh-horizont wijst erop dat de bodemopbouw intact is.</p><p>Er zijn 7 vondstnummers uitgegeven waarin 36 vondsten aanwezig waren. De vondsten komen grotendeels uit de ophoogpakketten (s1000 en s1100) en een aantal vondsten zijn verzameld uit spoor 3. Het betreft aardewerk, bouwmateriaal, pijpaardewerk, natuursteen en metaal. Het materiaal dateert in de Late-Middeleeuwen tot en met Nieuwe Tijd, uit de 15e tot 19e eeuw.</p><p>Aan de hand van de geringe aantallen sporen en vondsten kan geconcludeerd worden dat er geen sprake is van behoudenswaardige restanten in de onderzochte delen van het plangebied. De hoge verwachting uit het Programma van Eisen voor archeologische waarden uit het Laat-Paleolithicum – Neolithicum kan worden bijgesteld naar laag. Er zijn namelijk tijdens het onderzoek geen bewijzen gevonden van de aanwezigheid van resten of vindplaatsen uit deze periodes, en deze zijn mogelijk door de grondverbeteringssporen en bioturbatie al verstoord. De verwachting van agrarische activiteiten uit de Late-Middeleeuwen – Nieuwe Tijd sluit wel aan met de gevonden sporen en vondsten. Deze verwachting kan dus gehandhaafd blijven.</p>