Archeologisch bureau- en verkennend veldwerkonderzoek door middel van boringen Hoofdstraat 20 te Oirlo (gemeente Venray)

De aanleiding voor het laten uitvoeren van dit bodemonderzoek betreft een omgevingswetvergunning ten behoeve van de voorgenomen sloop van de huidige bebouwing ten behoeve van nieuwbouwwoningen. Op de geomorfologische kaart ligt het plangebied binnen dekzandwelvingen. Op circa 540 meter ten zuiden van het plangebied ligt een dalvormige laagte, behorende tot de Boddenbroekerloop. Op de reliëfkaart ligt het plangebied op de oostelijke flank van de dekzanden van de Peelhorst. De hooggelegen dekzandruggen en dekzandwelvingen in de directe nabijheid van waterlopen, zullen ideale bewoningslocaties voor jager-verzamelaars zijn geweest. Om deze redenen wordt een hoge verwachting toegekend voor vindplaatsen uit het laat-paleolithicum tot en met het mesolithicum. De hoger gelegen dekzandwelvingen zullen ook voor latere landbouwende samenlevingen niet direct een aantrekkelijke vestigingsplaats zijn geweest. Vindplaatsen uit het neolithicum, bronstijd, ijzertijd en uit de Romeinse tijd bevinden zich in de omgeving dan ook op dezelfde dekzandwelvingen als waar het plangebied op is gesitueerd. Voor het plangebied geldt daarom een hoge verwachting voor zowel nederzettingsresten uit de periode neolithicum tot en met de ijzertijd als voor nederzettingsresten uit de Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen. Het plangebied ligt aan de Hoofdstraat 20, in de historische kern van Oirlo. Ten noordoosten van het plangebied staat de Rooms-Katholieke kerk waarvan de voorganger een oorsprong heeft uit omstreeks 1300, maar mogelijk van oudere oorsprong is. Het noordoostelijk deel van het plangebied was sinds tenminste het begin van de 19e eeuw bebouwd. Het overige deel van het plangebied was in gebruik als boomgaard. Tot op heden blijft het plangebied bebouwd. De bestaande bebouwing dateert uit 1937. De boomgaard blijft tot circa 1980 intact. Vanwege de ligging in de historische kern van Oirlo is de kans groot dat er ook voor de 19e eeuw al bebouwing in het plangebied aanwezig was. Het is dus aannemelijk dat binnen het plangebied oudere historische bebouwing aanwezig was, al dan niet bestaande uit bijgebouwen (schuur, stal) van de omringende bebouwing. Op basis van deze gegevens geldt voor het plangebied een hoge verwachting voor de periode volle middeleeuwen tot en met de nieuwe tijd. Op basis van het uitgevoerd verkennend veldonderzoek middels boringen kan worden gesteld dat de bodemopbouw binnen het plangebied bestaat uit een AC-bodemprofiel. Hieruit blijkt dat het plangebied in een natte omgeving ligt en daarmee niet aantrekkelijk was voor bewoning. Op basis van de landschappelijke ligging (natte omstandigheden) worden er geen archeologische sporen meer verwacht in het plangebied uit de periode laat-paleolithicum-vroege middeleeuwen. Om deze reden wordt de kans op het aantreffen van archeologische resten laag geacht voor deze perioden. Echter gezien de ligging in de historische dorpskern van Oirlo kan het niet uitgesloten worden dat er historische bebouwing aanwezig was, al dan niet bestaande uit bijgebouwen (schuur, stal) van de omringende bebouwing. Op basis hiervan blijft de hoge verwachting voor de periode late middeleeuwen – nieuwe tijd gehandhaafd. Een veldonderzoek middels boringen is geen geschikte methode voor het opsporen van dieper in gegraven heterogeen verdeelde sporen, zoals muren en funderingsresten. Om deze redenen wordt voor het plangebied een vervolgonderzoek noodzakelijk geacht. Dit vervolgonderzoek vindt bij voorkeur in de vorm van een proefsleuvenonderzoek plaats. Selectiebesluit gemeente Venray: De sterke bodemverstoring is echter op zich voldoende aanleiding om ook de verwachting voor late middeleeuwen nieuwe tijd te laten vervallen. Het uitvoeren van nader onderzoek ‘voor de zekerheid’ zou niet proportioneel zijn en is daardoor onnodig. In afwijking van het advies in het rapport is het selectiebesluit dat het plangebied archeologisch kan worden vrijgegeven.