กุฏิสีชมพู: อัตลักษณ์พระกะเทยใต้ร่มเงามหาเถรสมาคม

การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การนิยามอัตลักษณ์และการนิยามอัตลักษณ์ใหม่ของพระกะเทยในพื้นที่ภาคเหนือของประเทศไทย 2) แนวทางในการเจรจาต่อรองของพระกะเทยภายใต้การควบคุมการปฏิบัติที่เข้มงวดและเคร่งครัดของมหาเถรสมาคมที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร อีกทั้งยังได้เผยให้เห็นถึงกลยุทธ์หลักของพระกะเทยในการสร้างและการรื้อสร้างอัตลักษณ์ของพระกะเทยที่ไม่ตรงตามแบบฉบับชายเป็นศูนย์กลางภายในคณะสงฆ์ 3) ให้เห็นถึงผลลัพธ์ในการการเจรจาต่อรองของพระกะเทยภายใต้การควบคุมการปฏิบัติที่เข้มงวดและเคร่งครัดของมหาเถรสมาคม อันเป็นการศึกษาประเด็นที่มีความสลับซับซ้อนและมีความแตกแยกของกะเทยในพระพุทธศาสนาของไทย โดยการศึกษานี้พระกะเทยอยู่ในบริบททางสังคมและวัฒนธรรมแบบจำเพาะเจาะจง อันเป็นที่ที่บรรจบกันของโครงสร้างเพศ เพศสภาพ ชาติพันธุ์ ชนชั้น และแนวคิดอาณานิคมภายในสังคมไทย การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบชาติพันธุ์วรรณาสตรีนิยมหลังสมัยใหม่ ซึ่งรูปแบบการศึกษาเป็นการศึกษาภาคสนาม มีการสัมภาษณ์ในเชิงลึก อันเป็นการช่วยให้ผู้ศึกษาได้มีมุมมองในสถานการณ์ของความเชื่อและคุณค่าดั้งเดิมในพระพุทธศาสนาทางภาคเหนือของไทยกับการปฏิสัมพันธ์กับมหาเถรสมาคมในกรุงเทพมหานคร การศึกษานี้ได้เล่าเรื่องราวโดยละเอียดของพระกะเทย จำนวน 3 รูปในจังหวัดเชียงราย (จังหวัดเหนือสุดของประเทศไทย) ซึ่งได้มีการอุปสมบทเป็นพระภิกษุตามแนวทางการปฏิบัติที่เข้มงวดและเคร่งครัดของมหาเถรสมาคมมาเป็นเวลาเกิน 5 ปี จากการศึกษาพบว่าคณะสงฆ์มุ่งเน้นความเป็นชาย จึงทำให้พระกะเทยนั้นมีทางเลือกที่จำกัดในการดำเนินชีวิตภายในคณะสงฆ์ โดยพระกะเทยทุกรูป ได้เลือกใช้ความ “นิ่งเงียบ” เพื่อประโยชน์ต่อการรักษาอัตลักษณ์อันสูงสุดของตนภายในคณะสงฆ์ แม้ว่าจะมีกลยุทธ์เรื่อง “ความเงียบอันมีเกียรติ” แต่อย่างไรก็ตามพระกะเทยก็ได้ใช้ค่านิยมและจริยธรรมแบบผู้หญิงอย่างชำนาญในการปฏิบัติหน้าที่ของสงฆ์และงานภายในคณะสงฆ์ อันเป็นการแสดงให้พระผู้ปกครองได้เห็นว่าอัตลักษณ์ของกะเทยนั้น มิได้เป็นอันตรายต่อหลักศาสนาในพระพุทธศาสนาและแนวทางการปฏิบัติต่อการบรรลุพระนิพพาน