Transect-rapport 865: Archeologisch bureauonderzoek en Inventariserend Veldonderzoek, verkennende en karterende fase. Blaricum, Torenlaan 38, Gemeente Blaricum (NH).

In februari 2016 is een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Torenlaan 38 in Blaricum (gemeente Blaricum). De aanleiding voor het onderzoek is de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de sloop en nieuwbouw van een woning. De woning zal worden voorzien van een kelder van 6,5 x 20 m. Bij de voorgenomen nieuwbouw zal dus grondverzet plaatsvinden, waardoor de bodem en hiermee eventueel aanwezige archeologische waarden in het gebied kunnen worden verstoord. Het vooronderzoek bestond uit een archeologisch bureauonderzoek en verkennend én karterend booronderzoek. Het plangebied ligt op de flank van de stuwwal van ’t Gooi, in een zone met hellingafzettingen. Uit het Actueel Hoogtebestand Nederland (AHN) blijkt dat het plangebied tegen een pleistocene rug aan ligt. Deze rug kan worden gezien als een archeologisch kansrijke zone. Uit de boringen blijkt dat de bodemopbouw in het plangebied uit een hoge zwarte enkeerdgrond op pleistoceen hellingzand (verspoeld zand) bestaat. De top van het hellingzand ligt op 90 tot 110 cm – Mv. Hierin is nog een B-horizont aanwezig met roestvlekken en lokaal ijzeroer (gekit zand met ijzeroxides). De top van het pleistocene hellingzand vormt een archeologisch relevant bodemniveau, voor wat betreft nederzettingsresten en sporen van landgebruik uit de periode van Paleolithicum t/m Middeleeuwen. Deze kunnen bestaan uit – vondstarme – nederzettingscomplexen of bijvoorbeeld een urnenveld. Getuige de aanwezigheid van een B-horizont in de top van het pleistoceen zand en de aanwezigheid van een hoge zwarte enkeerdgrond is sprake van een relatief intacte bodemsituatie. Het archeologisch relevante bodemniveau in de vorm de top van het hellingzand, is dus nog grotendeels intact. Op basis van het bureau- en booronderzoek heeft het plangebied een lage verwachting op intensief bewoonde nederzettingen met veel vondstmateriaal. Ook is de verwachting laag op vuursteenvindplaatsen, d.w.z. steentijdvindplaatsen die hoofdzakelijk uit concentraties van bewerkt vuursteen bestaan. Wel blijft er een verwachting te bestaan op vondstarme complexen, zoals nederzettingsterreinen uit de Bronstijd en IJzertijd, urnenvelden en andere sporen van landgebruik.