ผลของเทคนิคการชี้แนะเพื่อเป็นนักคิดที่มีต่อความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6

วิเคราะห์ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนด้วยเทคนิคการชี้แนะเพื่อเป็นนักคิด ที่มีต่อความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการคิดวิเคราะห์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และวิเคราะห์ผลของความสามารถในการคิดวิเคราะห์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 การวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทศบาลอินทปัญญา วัดใหญ่อินทาราม รวมทั้งหมด 90 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 45 คน เครื่องมือในการวิจัยคือ แบบทดสอบวัดความสามารถในการคิดวิเคราะห แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ คู่มือครูการชี้แนะเพื่อเป็นนักคิด และแบบสังเกต การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา สถิติภาคบรรยาย สถิติทดสอบที (t-test dependent) การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนาม (MANOVA) การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร โดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุ (Multiple regression analysis) และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผลของการใช้เทคนิคการชี้แนะเพื่อเป็นนักคิด กลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการคิดวิเคราะห์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีค่าระหว่าง 0.374-0.457 มีความสัมพันธ์ในเชิงบวกซึ่งกันและกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ สามารถทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ 27.6% 4. แนวทางที่เพิ่มคุณภาพในการจัดกิจกรรมการชี้แนะเพื่อเป็นนักคิดมีดังนี้ 1) การจัดบรรยากาศในห้องเรียน 2) การให้แรงเสริมเมื่อผู้เรียนแสดงความคิดเห็น 3) ปฏิสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้เรียนและผู้สอน และ 4) ให้นักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในทุกกิจกรรม