แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์

การศึกษาเรื่อง “แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัญหาการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ (2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จของการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ (3) เพื่อศึกษาแนวทางการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ โดยใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลทางเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มตัวอย่าง แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) ประธานกรรมการมูลนิธิ กรรมการมูลนิธิ และเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานประจำมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ จำนวน 5 คน 2) นักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญ และผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านการสงเคราะห์หลังปล่อย จำนวน 3 คน 3) ผู้พ้นโทษที่เคยได้รับการสงเคราะห์จากมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ จำนวน 10 คน รวมจำนวนทั้งสิ้น 18 คน ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการพัฒนาการดำเนินงานการสงเคราะห์หลังปล่อยของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ ได้แก่ 1) ด้านนโยบายและแผน ควรการกำหนดวิสัยทัศน์ พันธกิจ ปรัชญา และค่านิยมร่วม ที่มุ่งเน้นการแก้ไขฟื้นฟู การกำหนดแผนนโยบายล่วงหน้าตามแผนหลายระดับ และ การดำเนินการรณรงค์เพื่อเผยแพร่และกระตุ้นการดำเนินงานของมูลนิธิ ให้เป็นที่รู้จักจากสังคมอย่างกว้างขวาง ผ่านการมีส่วนร่วมของเครือข่าย 2) การพัฒนาการบริหารรูปแบบ ควรมีการแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบออกเป็นฝ่ายต่าง ๆ พร้อมมอบหมายเจ้าหน้าที่ตามความรับผิดชอบอย่างชัดเจน และระบบการบริหารจัดการรูปแบบองค์กรให้มีความเป็นเอกภาพ อิสระ และคล่องตัวในรูปแบบเอกชน 3) งบประมาณ ควรมีการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการจัดหาเงินทุน การจัดกิจกรรมระดมทุน การรองรับระบบบริจาคออนไลน์ 4) การพัฒนาการดำเนินงานให้การสงเคราะห์ ควรเพิ่มความรวดเร็วในการให้สงเคราะห์ทุนประกอบอาชีพ และกลุ่มเป้าหมายสามารถตรวจสอบกระบวนการได้ และมีหลักเกณฑ์เงื่อนไขเพื่อพิจารณาที่กำหนดไว้อย่างชัดเจน 5) ควรเพิ่มกรอบอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ให้เพียงพอต่อภารกิจงาน และพัฒนาทักษะบุคลากร ผ่านการจัดการฝึกอบรมสัมมนาและดูงานที่เป็นการเพิ่มพูนความรู้ทักษะการทำงานให้เกิดความเชี่ยวชาญเฉพาะ ตลอดจนการส่งเสริมขวัญและกำลังใจ ข้อเสนอแนะเพื่อนําไปปฏิบัติโดยสรุป คือ การดำเนินการรณรงค์เพื่อเผยแพร่งานของมูลนิธิพิบูลสงเคราะห์ ให้เป็นที่รู้จักจากสังคม เพื่อเป็นการระดมทุน นำมาซึ่งทรัพยากรต่าง ๆ ในการพัฒนาการดำเนินงานทั้งระบบ และเป็นการสร้างการรับรู้ของคนในสังคมต่อการให้โอกาสผู้พ้นโทษกลับคืนสู่สังคม เพื่อป้องกันกระทำผิดซ้ำ นำไปสู่สังคมที่ปลอดภัย