Oosteinderweg 66 en 66A, Aalsmeer (gemeente Aalsmeer)

ADC ArcheoProjecten heeft in januari 2024 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de kans op de aanwezigheid van archeologische waarden op de locatie Oosteinderweg 66 en 66A in Aalsmeer, gemeente Aalsmeer. De aanleiding voor het onderzoek is het verbreden en vernieuwen van de bestaande brug en de aanleg van een onderheid pad. Hiervoor is een omgevingsvergunning nodig. In verband met mogelijk toekomstige ontwikkelingen is een groter gebied onderzocht dan uitsluitend de locaties van eerder genoemde werkzaamheden. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. De diepere ondergrond van het plangebied bestaat uit mariene getijdenafzettingen (Laagpakket van Wormer, Formatie van Naaldwijk). Indien sprake is van getij-inversieruggen dient rekening te worden gehouden met archeologische sporen en vondsten uit het Neolithicum. Omdat tot op heden in het onderzoeksgebied geen vondsten en/of sporen uit deze periode bekend zijn, is het de vraag in hoeverre het toenmalige getijdenlandschap geschikt was voor bewoning. Mogelijk werd het gebied alleen gebruikt voor de jacht en de visserij. In de periode Bronstijd tot en met Vroege Middeleeuwen bevond zich ter plaatse van het onderzoeksgebied een uitgestrekt veenmoeras. Op grond van de natte omstandigheden en afwezigheid van grote rivieren die toegang kunnen verschaffen tot het gebied wordt de kans op de aanwezigheid van archeologische sporen in het veen (Hollandveen Laagpakket, Formatie van Nieuwkoop) gering geacht. Vanaf de Late Middeleeuwen werd het gebied op grote schaal ontgonnen en in gebruik genomen voor de landbouw. Hierbij ontstond het bebouwingslint langs de Oosteinderweg. Dit lint wordt wel beschouwd als een tertiaire ontginningsas, de eerdere bases moeten als gevolg van het in zuidoostelijke richting opschuiven van de ontginningen ter plaatse van de Haarlemmermeer worden gezocht. Op basis van bekende historische gegevens moet in de Bovenlanden (landstrook langs de Oosteinderweg), waarvan het plangebied deel uitmaakt, rekening worden gehouden met resten uit met name de Nieuwe tijd (vanaf de 16e eeuw). Mogelijk was in het plangebied reeds halverwege de 17e eeuw sprake van een erf, maar gezien de onnauwkeurigheid van het kaartmateriaal uit deze periode is dit niet zeker. Op het minuutplan van de gemeente Aalsmeer uit 1811-1832 is het plangebied daarentegen onbebouwd en bestond het uit teelland, bos, rietland en water. Pas vanaf de tweede helft van de 19e eeuw lijkt (weer) sprake te zijn van bebouwing. Deze bebouwing, vermoedelijk een woonhuis, moet gezien het bouwjaar van het huidige woonhuis, in het eerste kwart van de 20e eeuw zijn gesloopt. Concluderend kan worden gesteld dat in het noordwestelijk deel van het plangebied rekening moet worden gehouden met resten van bebouwing daterend uit de tweede helft van de 19e eeuw. Gezien de relatief jonge datering wordt de archeologische waarde hiervan doorgaans als beperkt beschouwd. Eventuele archeologische resten zullen zich in de top van het veen en/of een eventueel bovenliggend opgebracht of opgebaggerd pakket bevinden. Resten van oudere bebouwing kan niet volledig worden uitgesloten, maar zullen vanwege de verschillende bouw- en sloopfases die in het plangebied hebben plaatsgevonden waarschijnlijk niet meer intact zijn. In het overige deel van het plangebied zullen eventuele resten uit sporen van veenwinning of losse vondsten bestaan. Dergelijke vondsten hebben geen directe relatie met het plangebied zelf en hebben daarom geen archeologische betekenis.