ความคิดเห็นและการมีส่วนร่วมของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ต่อกิจกรรมนันทนาการ

การศึกษานี้ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่มีต่อกิจกรรมนันทนาการ 2) เพื่อศึกษาระดับการมีส่วนร่วมของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในกิจกรรมนันทนาการ 3) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อความแตกต่างในการมีส่วนร่วมในกิจกรรมนันทนาการของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ นักศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ที่ศึกษา ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จำนวน 285 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างโดยไม่อาศัยความน่าจะเป็นแบบเจาะจง กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางสำเร็จรูปของ Krejcie and Morgan ที่ค่าความคลาดเคลื่อน ร้อยละ 5 เครื่องมือที่ใช้ศึกษา ได้แก่ แบบสอบถามซึ่งมีเนื้อหาครอบคลุมกิจกรรมนันทนาการ 11 ประเภท ได้แก่ เกมกีฬาและการละเล่น การเต้นรำ ศิลปะและหัตถกรรม การร้องเพลงและดนตรี ภาษาและวรรณกรรม การแสดงและการละคร งานอดิเรก กิจกรรมกลางแจ้ง/ นอกเมือง กิจกรรมทางสังคม กิจกรรมพิเศษตามเทศกาลต่าง ๆ และการบริการอาสาสมัคร โดยเครื่องมือได้นำเสนออาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา เครื่องมือครอบคลุมเนื้อหาตามวัตถุประสงค์ จึงนำไปใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าเอฟ โดยใช้โปรแกรมสถิติสำเร็จรูป เมื่อพบความต่างจึงทดสอบรายคู่ด้วยวิธี LSD (Least Significant Difference) ผลการศึกษาพบว่า 1) นักศึกษามีความคิดเห็นระดับเห็นด้วยว่ากิจกรรรมนันทนาการมีประโยชน์ และทำให้เกิดความสนุกสนาน ผ่อนคลาย 2) นักศึกษามีระดับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมนันทนาการเป็นบางครั้ง (2-3 ครั้ง ต่อสัปดาห์)3) นักเรียนที่มีเพศ อายุ จำนวนชั่วโมงเวลาว่างเฉลี่ยต่อวันต่างกันส่งผลต่อการมีส่วนร่วมในกิจกรรมนันทนาการไม่แตกต่างกัน