ผลของโปรแกรมการดูแลจิตวิญญาณต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย

การวิจัยกึ่งทดลองแบบมีกลุ่มควบคุมวัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการดูแลจิตวิญญาณต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายที่มารับบริการที่โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์ฯ จำนวน 50 คน คัดเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนดและสุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 25 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการดูแลจิตวิญญาณ จำนวน 6 ครั้ง สัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 90 นาที ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินภาวะซึมเศร้า ตรวจสอบความสอดคล้องภายในด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .74 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการดูแลจิตวิญญาณ ภายหลังการทดลอง (M= 19.52, SD= 5.43) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M= 22.84, SD= 5.03) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= 2.14, p< .05) 2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังการทดลองของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย กลุ่มทดลอง (¯D1 = -3.24, SD=7.73) ต่ำกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ (¯D2 = 4.24, SD=6.03) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= -5.40, p< .001) ดังนั้น บุคลากรสุขภาพ สามารถนำโปรแกรมการดูแลจิตวิญญาณไปใช้เป็นทางเลือกในการลดภาวะซึมเศร้าในผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย