Thematische collectie: Erfgoed van de Oorlog, Getuigen Verhalen, Project 'Getuigen van Theresienstadt: Joden gedeporteerd vanuit Nederland 1943-1945'

Hoe hielden Nederlandse Joden in concentratiekamp Theresienstadt zich staande? Waaraan ontleenden zij hun weerbaarheid? Uit overleveringen is het beeld ontstaan dat Nederlanders in Theresienstadt opvielen door een zekere ‘onaangepastheid’ en passief verzet, onder meer tegen de tewerkstelling. In de nu vastgelegde twaalf audiovisuele interviews met overlevenden van het kamp komt ondermeer dit aspect aan de orde. Hun verhalen nuanceren dit beeld en laten zien dat de gevangenen van Theresienstadt in hun strategies of survival sterk van elkaar verschilden. Weerbaarheid heeft een complexe lading waarbij de ‘ongelijksoortigheid’ in het kamp op vele niveaus een rol speelt. Zij die mochten blijven in Theresienstadt vertellen een ander verhaal dan zij die werden doorgestuurd naar een ander ¬kamp. Bij veel getuigen speelden hun jeugdige leeftijd en de aanwezigheid van (één van) de ouders een positieve rol. Op de vraag wat haar op de been hield, antwoordde een geïnterviewde: “Ik denk gewoon onze jeugd. Je moest blijven leven.”