ผลของโปรแกรมประยุกต์การเจริญสติต่อความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุโรคซึมเศร้า

การวิจัยครั้งนี้เป็นวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมประยุกต์การเจริญสติต่อความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุโรคซึมเศร้า วิธีการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง เพศชายและเพศหญิง ที่มีอายุ 60 ปี บริบูรณ์ขึ้นไป ได้รับการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คัดเลือกกลุ่มตัวอย่าง ทำการสุ่ม โดยการจับสลาก เพื่อเข้ากลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) โปรแกรมประยุกต์การเจริญสติ ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน 2) แบบประเมินความผาสุกทางใจ ซึ่งตรวจสอบความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ 0.814 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติทดสอบทีผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุโรคซึมเศร้าในกลุ่มทดลองหลังการทดลอง (M=55.05, SD =3.03) สูงกว่าค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุโรคซึมเศร้าก่อนการทดลอง (M=39.82, SD =5.27) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t= 15.27, p<.05) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางใจของผู้สูงอายุโรคซึมเศร้า ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมประยุกต์การเจริญสติ (D̅1=15.23, SD=4.68) สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ (D̅2 =1.46, SD=5.57) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=11.17, p < .05)ผลการวิจัยครั้งนี้ สนับสนุนว่าโปรแกรมประยุกต์การเจริญสติเพิ่มความผาสุกทางใจในกลุ่มผู้สูงอายุโรคซึมเศร้าได้เป็นอย่างดี บุคลากรทางสุขภาพสามารถนำโปรแกรมประยุกต์การเจริญสติไปใช้เพิ่มความผาสุกทางใจในผู้สูงอายุโรคซึมเศร้าในโรงพยาบาลและในชุมชนได้