ผลของภาพเคลื่อนไหวสามมิติในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องอากาศเสียและการหายใจที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองที่มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภาพเคลื่อนไหว 3 มิติ ในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องอากาศเสียการหายใจที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับประถมศึกษาตอนปลายปีที่ 4, 5 และ 6 ปีการศึกษา 2545 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม จำนวน 180 คน โดยวิธีสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย กลุ่มตัวอย่างในแต่ละระดับชั้นปีจำนวน 60 คน ประกอบด้วยกลุ่มสูง 30 คนและกลุ่มต่ำ 30 คน ตามระดับ ผลการเรียนในวิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตในภาคการศึกษาก่อน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) ภาพเคลื่อนไหว 3 มิติในบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 9 นาที เรื่องอากาศเสียและการหายใจ 2) แบบทดสอบวัดสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนมีค่าความตรงตามเนื้อหาและค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.85 การวิเคราะห์ข้อมูลที่รวบรวมได้ด้วยการวิเคราะห์ค่าความแปรปรวนทางสถิติ t test และทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีของ Tukey ʼs HSD ที่ระดับความเชื่อมั่น 0.05 การวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 สูงกว่านักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4 และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สูงกว่านักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 กับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05