Pothstraat 33, 35 en 37. Archeologisch onderzoek op drie percelen aan de voormalige Zogstraat.

<p>De sloop van enkele loodsen en een pandje aan de Pothstraat 33-37 in Amersfoort stelde de Sectie Archeologie van de Gemeente in de gelegenheid om archeologisch onderzoek uit te voeren op dit terrein.<br>De opgraving vormde een uitgelezen mogelijkheid om de ontwikkeling van de middeleeuwse stad verder te onderzoeken. De Pothstraat - voorheen Zogstraat genaamd - ligt tussen de eerste (uit eind 13de eeuw) en tweede (van begin 15de eeuw) stadsmuur. De overgang van deze locatie als deel van het buitengebied naar een ligging binnen de tweede stadsmuur, vormt een bijzonder aandachtspunt binnen het onderzoek. De verloop van dit historisch proces kent namelijk nog vele vraagtekens.<br>De geschiedenis van het onderzoeksgebied is aan de hand van de aangetroffen sporen en het bijbehorende vondstmateriaal opgedeeld in drie fasen: een eerste gebruiksfase (13de-14de eeuw), een fase van voortgezet gebruik en houtbouw (14de-16de eeuw) en een fase met baksteenbouw (17de-20ste eeuw). De eerste twee fasen kennen vrijwel uitsluitend een agrarische bestemming, pas in de derde fase is duidelijke verstedelijking waarneembaar, ondanks dat het agrarisch gebruik nog lange tijd blijft voortbestaan. Uit de vroegste fase dateert een cultuurlaag of leefniveau, waarin zich paalsporen, een sloot en een greppel bevinden. Tezamen lijken deze sporen een hoek van een boerenerf of weiland gevormd te hebben. De grenzen werden gevormd door de sloot, greppel en een houten hekwerk. De percelering zoals deze bij aanvang van het archeologisch onderzoek nog aanwezig was, blijkt op deze pré-stedelijke, 13de/14de- eeuwse percelering terug te gaan.<br>Vanaf de 14de eeuw is het gebied intensiever gebruikt en er verscheen mogelijk zelfs een houten gebouwtje (geen boerderij, maar eerder een schuur, stal of hooiberg). Het gebied is na de bouw van de tweede stadsmuur niet anders gebruikt, maar behield lange tijd nog haar oorspronkelijke percelering en haar agrarische karakter. De aanwezigheid van de tweede fase - die gezien kan worden als een langdurige overgangsfase - geeft al aan dat het proces van verstedelijking hier niet zo snel verliep zoals in enkele andere delen van de stad.<br>Het duurde tot in de 17de eeuw alvorens hier aan de Pothstraat (deels) in baksteen gebouwd werd. Twee aangetroffen funderingen wijzen op de aanwezigheid van een groot hoekhuis, gelegen aan de Oliesteeg / Pothstraat. Dit gebouw heeft echter niet lang gestaan. Het onderzoek heeft uitgewezen dat in (de eerste helft van) de 18de eeuw het hoekhuis al plaats heeft gemaakt voor een tweetal houten schuren met stenen voor gevels. Het historisch onderzoek geeft aan dat deze schuren halverwege de 18de eeuw als tabaksschuren in gebruikt waren.<br>In de 20ste eeuw zijn de twee loodsen en het huisje gebouwd die tot vlak voor het onderzoek op het onderzoeksgebied voorkwamen.</p><p>Opgravingscode: POT 33-37</p>