Reconstructie N271 Milsbeek-Plasmolen-Mook RAAPrap_7059_N271M3_20240514_def

<p>De werken zijn in 3 fasen opgedeeld, hieronder de centrumcoordinaten: Fase 1: 192919,048/410643,427 Fase 2: 191727,223/416747,881 Fase 3: 190511,336/417348,874 Archeologische resten zijn maar zeer sporadisch aangetroffen. Deze vondsten kunnen niet aan een duidelijke vindplaats worden gekoppeld. Zodoende is er geen waardestelling uitgevoerd. Het onderzoek heeft echter wel nieuwe inzichten geleverd in de landschappelijke ontwikkeling. Zo blijkt dat het veengebied waarin het plangebied zich bevindt, oorspronkelijk is gevormd in een oud oerstroomdal ?<br>een mogelijke voorganger van de Aaldonksche beek. Als gevolg van het insnijden van de Maas in het laat pleistoceen en de vorming van een rivierduincomplex is dit dal echter afgesneden geraakt. Het lijkt er echter wel op dat het oude dal in het holoceen wel nog in gebruik is geweest door een voorloper van de Tielebeek. Uiteindelijk is ook dit dal afgedamd geraakt door een puinwaaier die zich aan de voet van een droogdal vanaf de Sint-Jansberg heeft gevormd. Hierdoor heeft de beek een nieuwe weg gezocht.<br>De oude loop is geleidelijk verland en opgevuld met veen. Op basis van een analyse van het veen moet dit in het Atlanticum (ca. 7300-3700 v. Chr.) zijn gebeurd. In deze periode was nog sprake van een elzenbroekbos. In de loop van de tijd is dit elzenbroekbos omgevormd naar een galigaanmoera s.<br>Menselijke (over)exploitatie van het elzenbroekbos is een aannemelijke reden voor het ontstaan van het galigaanmoeras. Wanneer deze verandering heeft plaatsgevonden, is niet duidelijk. Wel laten pollendiagrammen uit de regio over het algemeen een sterke afname van elzenbroekbos zien in de ijzertijd tot vroege Romeinse tijd en in de volle middeleeuwen. Gezien de aanwezigheid van een grote Romeinse villa in de nabije omgeving is het zeker mogelijk dat het verdwijnen van het elzenbroekbos en de vorming van een galigaanmoeras in de Romeinse tijd moet worden geplaatst.</p>