การประเมินวัฏจักรชีวิตด้วยวิธีเอ็กเซอร์ยีของแผ่นฟิล์มพอลิยูรีเทนเพื่อการประยุกต์ใช้งานทางเวชสำอาง

การประเมินวัฏจักรชีวิตของแผ่นฟิล์มพอลิยูรีเทนเพื่อการประยุกต์ใช้งานทางเวชสำอาง โดยพิจารณาช่วงชีวิตตั้งแต่ การได้มาซึ่งวัตถุดิบ การสังเคราะห์พอลิยูรีเทน การขึ้นรูปฟิล์ม การกำจัดตัวเร่งปฏิกิริยา การกำจัดตัวทำละลาย การล้างตัวอย่าง และการกำจัดซากเปรียบเทียบแบบฝังกลบและเผาทำลาย โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SimaPro 7.3.2 วิธีวิเคราะห์ IMPACT 2002+ และCumulative Exergy Demand หน่วยหน้าที่ คือ แผ่นฟิล์มพอลิยูรีเทน 1 ชิ้น ขนาด 10×12 เซนติเมตร โดยแผ่นฟิล์มพอลิเมอร์ที่สังเคราะห์ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยากรดอะซิติกในตัวทำละลายเตตระไฮโดรฟิวแรนและบิวทิวอะซีเตท ก่อให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ปริมาณ 1.225 และ 1.046 กรัมต่อหน่วยหน้าที่ ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบตัวทำละลายทั้ง 2 ชนิด พบว่าฟิล์มพอลิยูรีเทนที่ใช้ตัวทำละลายเตตระไฮโดรฟิวแรนที่กำจัดซากแบบฝังกลบและเผาทำลาย มีค่า 9.12×10-5 และ 9.13×10-5 Pt ซึ่งให้ค่าผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต่ำกว่าตัวทำละลายบิวทิวอะซีเตท มีค่า 9.53×10-5 และ 9.55×10-5 Pt ซึ่งกระบวนการที่มีผลกระทบสูงสุดต่อสิ่งแวดล้อม คือ การทำให้แผ่นฟิล์มพอลิเมอร์ บริสุทธิ์ทั้งการกำจัดตัวทำละลาย และการกำจัดตัวเร่งปฏิกิริยา โดยผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสูงสุด 5 อันดับของตัวทำละลายทั้ง 2 ชนิด คือ ภาวะโลกร้อน ระบบทางเดินหายใจจากสารอนินทรีย์ การใช้พลังงานที่ใช้แล้วหมดไป สารก่อมะเร็ง และความเป็นกรดหรือการเพิ่มสารอาหารในดิน ตามลำดับ ส่วนผลวิเคราะห์ด้วยวิธี Cumulative Exergy Demand พบว่าความต้องการเอ็กเซอร์ยีสะสมที่นำมาจากทรัพยากรธรรมชาติเพื่อผลิตแผ่นฟิล์มพอลิยูรีเทน มีการใช้ทรัพยากรที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ คือ น้ำ พลังงานศักย์ ชีวมวล พลังงานจลน์ และพลังงานแสงอาทิตย์ สัดส่วนในภาพรวมที่สูงกว่าทรัพยากรที่ไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ คือ ฟอสซิล นิวเคลียร์ แร่ธาตุ โลหะ และพื้นที่ป่าปฐมภูมิ ซึ่งค่าความต้องการเอ็กเซอร์ยีภาพรวมของตัวทำละลายทั้ง 2 ชนิด มีค่าไม่แตกต่างกัน แต่เมื่อวิเคราะห์เอ็กเซอร์ยี พบว่าฟิล์มพอลิยูรีเทนที่สังเคราะห์ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยากรดอะซิติกในตัวทำละลายเตตระไฮโดรฟิวแรนมีประสิทธิภาพเอ็กเซอร์ยีเพียง 1.29 เปอร์เซ็นต์ มีการสูญเสียงานที่ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นรูปที่มีประโยชน์มากถึง 194.03 เมกกะจูล ส่วนบิวทิวอะซีเตทมีประสิทธิภาพเอ็กเซอร์ยีเพียง 0.9 เปอร์เซ็นต์ มีการสูญเสียงานที่ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นรูปที่มีประโยชน์มากถึง 236.58 เมกกะจูล อย่างไรก็ตามการประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและการวิเคราะห์เอ็กเซอร์ของทั้ง 2 ตัวทำละลาย ให้ค่าที่ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยยะ