Haaren-Esch, Witvensedijk. Definitieve opgraving

<p>Tussen 14 en 16 september 2011 heeft BAAC bv een Definitief Archeologisch Onderzoek (DAO) uitgevoerd aan de Witvensedijk te Haaren-Esch. Dit onderzoek is een vervolg op het proefsleuvenonderzoek (IVO-P) door Bilan in oktober 2009. De geplande nieuwbouw op het terrein verstoort één van de aangetroffen vindplaatsen in het plangebied en dient hierdoor opgegraven te worden. In 2008 is door Becker en van de Graaf een Archeologisch Vooronderzoek uitgevoerd, bestaande uit een bureau- en een verkennend booronderzoek. Het bureauonderzoek toonde aan dat er binnen het plangebied zelf geen archeologische monumenten of waarnemingen bekend zijn. In de omgeving zijn in het verleden bewoningssporen uit de periode late bronstijd tot en met de Romeinse tijd en materiaal uit de late Middeleeuwen B/Nieuwe Tijd aangetroffen. De resultaten van het verkennend booronderzoek toonden aan dat het gebied onverstoorde bodemprofielen bevat. Dit liet een hoge archeologische verwachting toe voor het aantreffen van bewoningsresten vanaf de late bronstijd. Tijdens het proefsleuvenonderzoek werden in het plangebied vier vindplaatsen aangetroffen. Bij de opgraving van een gering deel van het plangebied, de bouwput, werden twee van deze vindplaatsen aangesneden, namelijk vindplaats 1 die bestaat uit nederzettingssporen uit de ijzertijd en vindplaats 4 die bestaat uit sporen van landinrichting en landgebruik (kuilen en greppels) uit de late Middeleeuwen B – Nieuwe Tijd. De nederzettingssporen uit de ijzertijd werden enkel in het zuidoostelijk deel van de werkput aangetroffen. Deze sporen zijn gedeeltelijk oversneden door grondverbeteringskuilen in de nieuwe tijd. In combinatie met gegevens van het proefsleuvenonderzoek blijken de ijzertijdsporen te behoren tot een 5 meter brede structuur, vermoedelijk een klein hoofdgebouw met NO-ZW orientatie. Het vondstmateriaal uit de ijzertijd werd grotendeels aangetroffen in een natuurlijke depressie in het noordwestelijk deel van de werkput. Uit de nieuwe tijd werden enkel sporen van landinrichting en landgebruik gevonden die bestaan uit greppels, kuilen en paalkuilen. Op basis van oversnijdingen tussen deze verschillende sporen zijn er vier fasen in periode 18e-19e eeuw te onderscheiden. De oudste sporen, twee parallelle greppels met een beperkt verloop en een NW-ZO orientatie, worden oversneden door twee parallelle greppels met NNO-ZZW orientatie. Langs de breedste greppel liggen een aantal paalkuilen die mogelijk behoorden tot een beschoeiing. In deze greppel werd later een kuil ingegraven waarin een houten vonder werd aangetroffen. In de 19e eeuw werden er in het onderzoeksgebied grondverbeteringskuilen aangelegd. Bovengenoemde greppels liggen niet op perceelsgrenzen op het minuutplan uit 1832. Enkel de NNO-ZZW georienteerde greppels liggen parallel aan enkele perceelsgrenzen en aan de Witvensdijk.</p>