สิทธิที่จะมีส่วนร่วมในพื้นที่สาธารณะของกลุ่มคนที่อยู่อาศัยในเมือง: กรณีศึกษา ตําบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

งานวิจัยเรื่องนี้ มุ่งศึกษากลุ่มคนที่อยู่อาศัยในพื้นที่เมืองหัวหินและกระบวนการจัดการพื้นที่สาธารณะของหัวหิน ภายใต้การเปลี่ยนแปลงทั้งมิติพื้นที่ทางกายภาพ วัฒนธรรม ความสัมพันธ์ทางสังคมของผู้คน การเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่ด้านการใช้ประโยชน์ที่ดินตอบสนองเชิงเศรษฐกิจจึงทำให้พื้นที่สาธารณะบางส่วนกลายไปเป็นพื้นที่ที่กิจกรรมที่หลากหลายมากขึ้น โดยการศึกษาครั้งนี้ ใช้แนวคิดสิทธิที่จะมีส่วนร่วมในพื้นที่สาธารณะเพื่อทำความเข้าใจการจัดการพื้นที่จากมุมมองพื้นที่ทางสังคม พื้นที่สาธารณะและปริมณฑลสาธารณะ อีกทั้งศึกษากระบวนการสรรค์สร้างพื้นที่สาธารณะ การนิยามความหมายพื้นที่สาธารณะของกลุ่มคนที่อยู่อาศัยในพื้นที่เมือง โดยอาศัยการศึกษาความเป็นเมืองอธิบายปรากฏการณ์เมืองท่องเที่ยวและหาเกณฑ์การแบ่งกลุ่มคนที่อยู่อาศัยในบริบทเมืองท่องเที่ยวผลการศึกษา พบว่า 1) กลุ่มคนที่อยู่อาศัยในหัวหินประกอบด้วย กลุ่มชาวบ้านดั้งเดิม-ชุมชนดั้งเดิมประมงพื้นบ้าน กลุ่มคนต่างถิ่น กลุ่มนักท่องเที่ยวระยะยาวชาวต่างชาติ กลุ่มนักท่องเที่ยวระยะสั้น กลุ่มหน่วยงานรัฐและผู้ประกอบการ ได้นิยามความหมายพื้นที่สาธารณะออกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้แก่ พื้นที่ชายหาด สวนหลวงราชินี 19 ไร่ พื้นที่ชายหาดหัวหิน ชายหาดเขาตะเกียบ สวนสนประดิพัทธิ์ สวนโผนกิ่งเพชร สถานที่ราชการ วัด ถนน เป็นต้น ซึ่งแตกต่างจากนิยามความหมายของหน่วยงานรัฐกำหนด 2) การมีส่วนร่วมในกระบวนการจัดการพื้นที่ พบว่า คนที่อยู่อาศัยในเมืองมีส่วนร่วมในกระบวนการแตกต่างกันโดยกลุ่มหน่วยงานรัฐมีอำนาจในการจัดการตามกฎกระทรวงควบคุมอาคาร รองลงมาคือนักธุรกิจผู้ประกอบการ กลุ่มชาวบ้านดั้งเดิม กลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กลุ่มนักท่องเที่ยวระยะสั้น และกลุ่มคนต่างถิ่นตามลำดับ และ 3) การเข้าถึงและใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันไม่เท่ากันด้วยเงื่อนในชีวิตประจำวันของกลุ่มคนต่างถิ่น ผู้ประกอบการรายย่อย และคนชายขอบต้องต่อรองต่อสู้เพื่อให้มีโอกาสเข้าไปใช้พื้นที่สาธารณะเผยให้เห็นอำนาจในการควบคุมและจัดการพื้นที่ของหน่วยงานรัฐต่อผู้คนที่อยู่อาศัยในพื้นที่เมืองท่องเที่ยวในระดับปัจเจก ขณะที่คนก็สร้างกลยุทธ์ด้นชีวิตผ่านปฏิบัติการชีวิตประจำวันให้สามารถเข้าถึงเพื่อใช้ประโยชน์ในพื้นที่สาธารณะของตนเองและกลุ่ม