Budgettaire Tabellen Rijksbegroting 2023

- De begroting is opgedeeld in 22 hoofdstukken. Elk hoofdstuk is weer opgedeeld in beleidsartikelen, dit is het niveau waarop de beleidsdoelstellingen geformuleerd worden, de Kamer haar budgetrecht uitoefent en de Rekenkamer toetst op doelmatigheid en effectiviteit. In de officiële begrotingsstukken worden per begrotingsartikel de budgettaire gevolgen van het beleid tot detail- en regeling-niveau in beeld gebracht. Dit dataset bevat deze tabellen in machine leesbare vorm.
- De rijksoverheid heeft een kas-verplichtingen stelsel. Dit betekent dat de tabellen zijn ingedeeld naar verplichtingen, uitgaven en ontvangsten. Let op, deze kunnen niet zondermeer bij elkaar opgeteld worden. De tabel kent 5 hiërarchische niveaus: hoofdstuk, artikel, artikelonderdeel, financiële instrumenten en details. Hoofdstukken zijn in de regel ingedeeld naar departementen en/of ministerposten. De indeling naar begrotingsartikelen volgt de algemene beleidsdoelen. Deze twee niveau’s liggen veelal voor een gehele kabinetsperiode vast, aanpassingen hieraan zijn aan wetten en regels gebonden. Een artikelonderdeel kan worden gebruikt om een onderverdeling aan te geven, bijvoorbeeld naar verschillende thema’s of programma’s. De financiële instrumenten specificeren hoe het geld wordt uitgegeven, bijvoorbeeld door subsidies, leningen of opdrachten. Op het detailniveau staat hiervan een verdere uitsplitsing, bijvoorbeeld de specifieke subsidieregelingen, het ontvangend agentschap, of nadere details. In de open data staan de bedragen aangegeven op het laagst beschikbare niveau, veelal regeling niveau.
- De hierboven beschreven indeling geldt in de regel voor beleidsartikelen. Echter er zijn hierop vele uitzonderen. Allereerst zijn er verschillende soorten begrotingshoofdstukken: de departementale begrotingen, niet-departementale/programma-begrotingen, en begrotingsfondsen. Ten tweede moet er onderscheid gemaakt worden naar beleidsartikelen – verbonden aan een beleidsdoel - en niet-beleidsartikelen – zoals apparaat, geheim of onverdeeld. Voor beleidsartikelen geldt dat er op het instrument niveau verplicht een instrument uit deze (limitatieve) lijst moet worden gekozen. Voor niet-beleidsartikelen en de begrotingsfondsen geldt dit niet. Er bestaat ook nog een mix-vorm, waar zowel apparaat als programma-gelden op één artikel worden verantwoord. Dit geldt voor grote dienst-onderdelen op een beleidsartikel, zoals de Belastingdienst of de Douane (respectievelijk artikel 1 en 9 van de begroting van Financiën). Voor het artikelonderdeel en detail is er meer vrijheid; niet alle departementen gebruiken artikelonderdelen, details worden soms niet ingevuld als de verdere invulling van het instrument nog niet is gespecificeerd.

本数据集分为22个章节，每个章节进一步细分为政策条款。在此层面，政策目标得以阐述，议会行使预算权，审计署进行效益与效率的审查。在官方预算文件中，针对每个预算条款，政策在细节及规章制度层面的财政影响得以详细呈现。该数据集包含这些表格的机器可读版本。

联邦政府采用了一种现金-义务体系。这意味着表格按照义务、支出和收入进行分类。请注意，这些数据不能简单相加。表格包含5个层级：章节、条款、条款子项、金融工具和细节。章节通常按照部门或职位进行划分。条款的分类遵循总体政策目标。这两个层级通常在整个内阁任期固定，对其的调整受法律和规则约束。条款子项可用于表示进一步的细分，例如不同的主题或项目。金融工具具体说明了资金的分配方式，例如通过补贴、贷款或合同。在细节层面，对此进行了进一步的细分，例如具体的补贴计划、收款机构或更详细的说明。在公开数据中，金额以最低可用层级表示，通常是规章制度层级。

上述分类通常适用于政策条款。然而，存在许多例外。首先，存在不同类型的预算章节：部门预算、非部门/项目预算和预算基金。其次，必须区分政策条款（与政策目标相关联）和非政策条款（如机构、机密或未分配）。对于政策条款，在工具层面必须从该（限制性）列表中选择一个工具。对于非政策条款和预算基金，这并不适用。还存在一种混合形式，即机构资金和项目资金在同一个条款中报告。这适用于大型服务部门，如税务部门或海关（分别对应财政预算的第1章和第9章）。对于条款子项和细节，有更多的自由度；并非所有部门都使用条款子项，有时细节未填写，因为工具的进一步说明尚未确定。