YANGI O'ZBEKISTONDA ICHKI ISHLAR ORGANLARI XODIMLARINI IJTIMOIY HIMOYA QILISH SIYOSATINING IJTIMOIY-FALSAFIY TRANSFORMATSIYASI

Mazkur maqolada Yangi O‘zbekiston sharoitida ichki ishlar organlari xodimlarini ijtimoiy himoya qilish siyosatining mazmuniy, institutsional va aksiologik transformatsiyasi ijtimoiy-falsafiy nuqtai nazardan tahlil qilinadi. Ijtimoiy himoya faqat moddiy kompensatsiyalar majmui sifatida emas, balki davlatning xodim oldidagi ijtimoiy mas’uliyati, inson qadr-qimmatini himoya qilish, kasbiy xavfning ijtimoiy qiymatini tan olish, oilaviy barqarorlikni qo‘llab-quvvatlash va xizmat samaradorligini ta’minlashga qaratilgan kompleks institut sifatida talqin etiladi. O‘RQ-407-son Qonun, PQ-4212-son qaror, 354-son hukumat qarori va PQ-10-son qarorda mustahkamlangan yondashuvlar transformatsiyaning normativ-institutsional asoslari sifatida baholanadi. Tadqiqotda dialektik, tizimli, institutsional, aksiologik, komparativ va germenevtik metodlardan foydalanilib, milliy ilmiy adabiyotlar hamda xorijiy politsiya farovonligi va tashkiliy adolat tadqiqotlari sintez qilinadi. Natijada ijtimoiy himoyaning “imtiyoz–kompensatsiya” paradigmasidan “qadr-qimmat–adolat–farovonlik–kasbiy barqarorlik” paradigmasiga o‘tishi asoslanadi va huquqiy kafolatlarni real imkoniyatlarga aylantirishga qaratilgan integral model taklif etiladi.