การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรกับมูลค่าชื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรกับมูลค่าการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) โดยมุ่งเน้นศึกษาผลกระทบของประชากรวัยทำงาน (อายุ 15–59 ปี) และประชากรสูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) ที่มีต่อมูลค่าการซื้อขายในระดับกลุ่มอุตสาหกรรมหลัก (Industry) และกลุ่มอุตสาหกรรมย่อย (Sector) ในช่วงระยะเวลา พ.ศ. 2547–2566 และควบคุมตัวแปรเศรษฐกิจมหภาค ได้แก่ อัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ย อัตราเงินเฟ้อ และอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ ผลการวิเคราะห์พบว่าโครงสร้างประชากร โดยเฉพาะสัดส่วนของประชากรสูงอายุ มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญกับมูลค่าการซื้อขายในหลายหมวดอุตสาหกรรม ได้แก่ ธุรกิจการเงิน (FINCIAL), บริการ (SERVICE) และเทคโนโลยี (TECH) ซึ่งสะท้อนถึงบทบาททางเศรษฐกิจ ที่เพิ่มขึ้นของกลุ่มผู้สูงวัยในด้านการลงทุนและการบริโภคบริการเฉพาะทาง เช่น การเงิน การแพทย์ และเทคโนโลยีเพื่อคุณภาพชีวิต ในส่วนของประชากรวัยทำงาน แม้มีบทบาทโดยรวมที่น้อยกว่า แต่กลับพบความสัมพันธ์เชิงบวกที่มีนัยสำคัญในบางหมวดอุตสาหกรรม ได้แก่ อสังหาริมทรัพย์และวัสดุก่อสร้าง (PROPCON) และเทคโนโลยี (TECH) โดยในระดับหมวดอุตสาหกรรมย่อยพบว่าในกลุ่มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (ETRON) ประชากรสูงอายุมีผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อมูลค่าการซื้อขาย ขณะที่ประชากรวัยทำงานกลับมีผลเชิงลบ ในทางกลับกัน กลุ่มเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับเฉพาะประชากรวัยทำงาน สะท้อนถึงความแตกต่างของพฤติกรรมการบริโภคและการลงทุนของแต่ละช่วงวัยต่อสินค้าและบริการด้านเทคโนโลยี ผลการศึกษาเน้นย้ำว่าการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากร โดยเฉพาะการเข้าสู่สังคม ผู้สูงวัยของประเทศไทย มีผลต่อพลวัตทางเศรษฐกิจในระดับอุตสาหกรรมอย่างชัดเจน ซึ่งสามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผนเชิงกลยุทธ์ทางธุรกิจ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการเงิน และการกำหนดนโยบายสาธารณะที่ตอบรับกับแนวโน้มประชากรในระยะยาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ