การศึกษาความเต็มใจที่จะจ่ายของกลุ่มผู้บริโภคต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยวในระดับราคา 7-15 ล้านบาท ในโครงการจัดสรรในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล

ในปัจจุบันธุรกิจการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทบ้านเดี่ยวมีรูปแบบที่หลากหลายมากขึ้น ซึ่งเกิดจากนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ที่มองหารูปแบบสินค้าและบริการใหม่ ๆ ที่มีคุณภาพมาตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค อย่างไรก็ตาม การพัฒนาบ้านเดี่ยวที่มีคุณภาพสูง และมีรูปแบบตามความต้องการของผู้บริโภค ย่อมส่งผลต่อราคาของบ้านที่จะมีมูลค่าสูงตามไปด้วย โดยหากเพิ่มเติมสิ่งเพิ่มมูลค่าที่มีราคาสูงแต่ไม่สอดคล้องกับความรู้สึกเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคนั้น อาจจะส่งผลในทางลบต่อการพัฒนาโครงการ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรและระดับความเต็มใจจะจ่ายของผู้บริโภคต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าบ้านเดี่ยว โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริโภคที่อยู่ในกลุ่มคนวัยทำงาน ช่วงอายุระหว่าง 23-60 ปี และมีแนวโน้มที่จะซื้อบ้านเดี่ยวในโครงการจัดสรรระดับราคา 7-15 ล้านบาท ของโครงการจัดสรรที่อยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 416 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และประเมินระดับความเต็มใจจะจ่ายด้วยวิธีการสมมุติเหตุการณ์ให้ประเมินค่า โดยคัดเลือกสิ่งเพิ่มมูลค่าจากสื่อทางการตลาดของบริษัทผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่นำเสนอต่อผู้บริโภคเพื่อส่งเสริมการขายจำนวน 30 รายการ ผลที่ได้สามารถสรุปเป็นข้อเสนอแนะสำหรับผู้พัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ในการเลือกสิ่งเพิ่มมูลค่าในบ้านเดี่ยวเพื่อส่งเสริมการขาย โดยผลการวิจัยพบว่า มีรายการสิ่งเพิ่มมูลค่าที่มีระดับราคาที่ผู้บริโภคเต็มใจจะจ่ายมากกว่าต้นทุนร้อยละ 40 ขึ้นไป 3 รายการ ได้แก่ 1) ที่บังแดดและฝนเพิ่มความยาวกว่ามาตรฐาน 2) การเปลี่ยนยี่ห้อวัสดุสุขภัณฑ์ในห้องน้ำจากยี่ห้อทั่วไปเป็นยี่ห้อเกรดเอ และ 3) พื้นห้องนอนที่มีความยืดหยุ่นสูงช่วยลดการบาดเจ็บหากเกิดอุบัติเหตุจากการหกล้ม และในด้านการวิเคราะห์ความเต็มใจที่จะจ่ายของผู้บริโภคโดยแบ่งตามข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ ทำให้ทราบถึงกลุ่มประชากรที่มีความเต็มใจจะจ่ายมากที่สุดและน้อยที่สุดต่อสิ่งเพิ่มมูลค่าแต่ละรายการ ซึ่งสามารถนำข้อมูลไปประยุกต์ใช้ในการออกแบบผลิตภัณฑ์บ้านเดี่ยวและจัดทำรายการส่งเสริมการขายได้ตรงกับกลุ่มเป้าหมายมากยิ่งขึ้น