Archeologisch proefsleuvenonderzoek Kerklaan 40 te Valburg gemeente Overbetuwe (GE)

<p>Aanleiding tot het hier beschreven archeologisch proefsleuvenonderzoek (IVO-P) zijn de bouwplannen voor het onderzochte perceel aan Kerklaan 40 te Valburg. Omdat deze plannen met bodemverstorende ingrepen gepaard gaan, is een archeologisch vooronderzoek noodzakelijk. Dit onderzoek wordt uitgevoerd conform de Wet op de archeologische monumentenzorg. Voorafgaand aan het hier beschreven proefsleuvenonderzoek is door BAAC een inventariserend archeologisch onderzoek uitgevoerd (Soepboer 2006). Naar aanleiding van dit onderzoek is door BAAC een, door het bevoegd gezag goedgekeurd, Programma van Eisen opgesteld (Ter Wal 2009). MUG Ingenieursbureau, afdeling Archeologie, heeft opdracht gegekregen het IVO-P uit te voeren. Het archeologisch onderzoek heeft plaatsgevonden op 14 en 15 april 2010. Uit het uitgevoerde vooronderzoek blijkt dat het onderzoeksgebied binnen de bebouwde kom van Valburg ligt. Het terrein is tot kort als boomgaard in gebruik geweest en ligt momenteel braak. De ondergrond van het onderzoeksgebied bestaat uit een rivierduin die dateert uit de late Dryas. Het rivierduin is afgedekt met een pakket laat holocene klei. Op grond van het humusgehalte, de aanwezige fosfaat en het vondstmateriaal is het pakket geïnterpreteerd als een oude woongrond. Uit de historische kaarten blijkt dat het stratenpatroon de laatste 200 jaar niet noemenswaardig is veranderd. Het terrein grenst echter aan een zone met een hoge trefkans. Voor het onderzoeksgebied worden, op grond van het vooronderzoek, nederzettingssporen vanaf de Romeinse tijd verwacht die kunnen doorlopen tot de late middeleeuwen. Ook kunnen sporen uit de nieuwe tijd aanwezig zijn. In de top van het rivierduin kunnen ook sporen vanaf het laat paleolithicum aanwezig zijn. Daarnaast moet er rekening worden gehouden met begravingen. Binnen het onderzoeksgebied zijn twee werkputten aangelegd. Werkput 1 ligt op de locatie van de toekomstige garage en werkput 2 op de locatie van de nieuw te bouwen woning. Binnen werkput 1 is de bodemopbouw tot in de top van het rivierduin vergraven. Hier zijn alleen sporen van boomkuilen aangetroffen. Binnen werkput 2 is de ondergrond nog intact. Hier zijn geen archeologische sporen aanwezig die duiden op bewoningsactiviteiten of een nederzetting. Wel is duidelijk dat de rivierduin door de mens is gebruikt en is aangepast aan de veranderende milieuomstandigheden. Zo is de voet van de duin in de 13e eeuw opgehoogd om vernatting van de omgeving het hoofd te bieden. Deze ophoging heeft in eerste instantie plaatsgevonden met zand van de rivierduin zelf. Later is de ophoging uitgevoerd met zandige klei uit de omgeving. Dit pakket vormt de oude woongrond die in het vooronderzoek is vastgesteld. Aan de voet van de rivierduin lag in de 13e eeuw een sloot. Na de ophoging van het terrein met de oude woongrond is aan de voet van de opgehoogde rivierduin weer een sloot gegraven. Omdat bewoningssporen ontbreken is het aannemelijk dat de rivierduin vooral voor landbouwkundige activiteiten is gebruikt. Binnen de onderzochte locaties zijn geen behoudenswaardige archeologische resten aanwezig. Aangetroffen zijn ophogingslaag die bestaat uit een oude woongrond, een middeleeuwse en nieuwetijds sloot. Verder is er sprake van diepe verstoringen van de oude woongrond. Het terrein is wel door de mens aangepast aan veranderende milieuomstandigheden. Het aanwezige vondstmateriaal, dat bestaat uit aardewerkfragmenten, is fragmentarisch en mogelijk (deels) met de ophooggrond aangevoerd. Daarom wordt aanbevolen de onderzochte locaties vrij te geven. Het kan op grond van het hier uitgevoerde onderzoek niet uitgesloten worden dat elders op het terrein de bodemopbouw intact is en dat er zich daar wel nederzettingsresten of andere archeologische sporen bevinden. Mocht men elders op het terrein bodemingrepen willen uitvoeren dan dient hier gestreefd te worden naar behoud in situ.</p>