Μεταπολίτευση: πολιτική, ιστορία και μνήμη

Ο σκοπός την έρευνας ήταν/είναι η εξέταση και η μελέτη της περιόδου της Μεταπολίτευσης, μιας περιόδου καθοριστικής σημασίας για τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και συνολικά του πολιτικού συστήματος της χώρας. Η συνθήκη η οποία ανέδειξε τα ερωτήματα σχετικά με αυτήν την περίοδο είναι αναμφισβήτητα τα χρόνια της κρίσης, μίας κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής. Με βάση αυτό τον προβληματισμό, η ερευνητική προσπάθεια εστίασε στα απλά μέλη και τα κατώτερα στελέχη των πολιτικών κομμάτων. Η εν λόγω επιλογή προτάχθηκε διότι τα πολιτικά κόμματα ήταν αυτά που συνέβαλαν σχεδόν εξολοκλήρου στο έργο της μετάβασης στο δημοκρατικό καθεστώς, λειτούργησαν ως οι βασικότεροι πυλώνες της πολιτικής σταθερότητας, επιτέλεσαν τη σημαντικότερη δομή ενσωμάτωσης και κοινωνικοποίησης των «μαζών» ως προς την πολιτική διαδικασία και, τέλος, ανέλαβαν το ρόλο του κυρίαρχου διαχειριστή των κρατικών υποθέσεων. Οι αφηγήσεις / μαρτυρίες των απλών μελών ή/και κατωτέρων στελεχών των κομμάτων θα βοηθήσουν να αναδειχθούν η ιδεολογία τους, η σχέση τους με τον κρατικό μηχανισμό ή η έμφυλη διάσταση της ψήφου. Με αφορμή τη σχετικά πρόσφατη δημοσιονομική κρίση, διερευνάται και ο τρόπος με το οποίο βιώνεται η εν λόγω κρίση από τα συγκεκριμένα μέλη, αλλά και πως, ενδεχομένως, αντιλαμβάνονται την αλλαγή του κοινωνικού status τους. Τέλος, θα αναζητηθεί ο τρόπος με τον οποίο τα απλά μέλη ή/και τα κατώτερα στελέχη των κομμάτων ερμηνεύουν τις εμπειρίες τους, διότι ο τρόπος αυτός βασίζεται στην κατασκευή και στην αναγνώριση ενός σώματος μνήμης που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενα θέματα και επαναλαμβανόμενες σιωπές, τα οποία δίνουν νόημα στη ζωή τους και επομένως συγκροτούν την ταυτότητά τους.