แนวทางการปรับตัวของแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วิถีชุมชนในช่วงระหว่างและหลังสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19: กรณีศึกษา ย่านกะดีจีน-คลองสาน

งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคมจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ในพื้นที่ย่านกะดีจีน-คลองสาน วิเคราะห์ความเปราะบางและประเด็นความอ่อนไหวของย่านอนุรักษ์ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เพื่อนำไปสู่ข้อเสนอแนวทางการปรับตัวของย่านกะดีจีน-คลองสาน ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ระหว่างและหลังการแพร่ระบาดของ COVID-19 ผลการศึกษา พบว่า ผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคมจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ในพื้นที่ย่านกะดีจีน-คลองสาน ก่อให้เกิดการปรับตัวในรูปแบบ “ปกติวิถีใหม่” สอดคล้องกับการกำหนดมาตรการจำกัดอันเข้มงวดที่มีต่อการเดินทางและปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคม การปรับตัวของย่านได้นำนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงการดำรงชีวิต และพฤติกรรมส่วนบุคคล ครอบครัว สังคม รวมไปถึงสภาพแวดล้อมอย่างฉับพลัน สำหรับความเปราะบางและประเด็นความอ่อนไหว พบว่ามีเหตุปัจจัยจากความเปราะบางทางสังคมในบริบทของย่านอนุรักษ์ ที่มีสาเหตุมาจากการเปลี่ยนแปลงบริบทของพื้นที่ที่เกี่ยวกับความสมดุลระหว่างการพัฒนาและการอนุรักษ์ ได้แก่ ลักษณะทางประชากร ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคม และลักษณะสิ่งปลูกสร้าง ดังนั้น แนวทางการปรับตัวของชุมชนย่านกะดีจีน-คลองสาน ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ วิถีชุมชนซึ่งกำลังเผชิญกับสถานการณ์การระบาดของ COVID-19 ที่ส่งผลกระทบทางเศรษฐกิจและสังคม และแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นที่ ทำให้การกำหนดนโยบาย แผนงาน และโครงการที่เกี่ยวข้องต้องคำนึง ถึงมิติด้านเมืองที่มีความยืดหยุ่น และมิติความเป็นอยู่ที่ดีเป็นปัจจัยสำหรับการสร้างสภาพแวดล้อมที่ดี หรือเมืองน่าอยู่ (livable city) เชื่อมโยงทุกมิติของย่าน แนวทางการปรับตัวจึงแบ่งได้ 2 ประเด็น คือ 1) การเสริมสร้างศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์วิถีชุมชนหลังยุคความปกติใหม่ 2) การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งอำนวยความสะดวก และการจัดสรรพื้นที่สาธารณะในชุมชนหลังยุคความปกติใหม่ พร้อมกับสนับสนุนให้โครงการฟื้นฟูเมืองขับเคลื่อนต่อไปอย่างเป็นรูปธรรม