แนวทางการปรับปรุงอาคารโรงภาพยนตร์เก่าเป็นศูนย์ชุมชนและนักท่องเที่ยว ด้วยแนวคิดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์: กรณีศึกษา ชากแง้วราม่า จังหวัดชลบุรี

ชุมชนที่มีวิถีชีวิต วัฒนธรรม และสถาปัตยกรรมอันโดดเด่นมักเป็นจุดหมายซึ่งนักท่องเที่ยวให้ความสนใจ ความดึงดูดใจนี้ยังรวมไปถึงโอกาสในการร่วมทำกิจกรรมในชุมชนที่มีความหลากหลายและแปลกใหม่ ปัจจุบันสถาปัตยกรรมเก่าแก่ในชุมชนดั้งเดิมหลายแห่งไม่มีการใช้งาน ทำให้อาคารเหล่านั้นกลายเป็นอาคารร้างและทรุดโทรม เป็นสถานที่ซึ่งเหลือเพียงเรื่องราวในอดีต งานวิจัยนี้นำเสนอการศึกษาแนวทางพัฒนาปรับปรุงโรงภาพยนตร์ชากแง้วราม่าที่ถูกทิ้งร้าง ทั้งที่เคยเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญของชุมชน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทำความเข้าใจปัญหาและศักยภาพอันจะนำไปสู่การปรับปรุงอาคารรองรับชุมชนและนักท่องเที่ยว โดยใช้ทฤษฎีการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ (Creative Tourism) ที่มีความสอดคล้องกับศักยภาพของพื้นที่และสถาปัตยกรรม กระบวนการวิจัยใช้การเก็บข้อมูลผ่านการสำรวจที่ตั้งและบริบท การบันทึกภาพและการทำแผนผังการสัมภาษณ์กลุ่มตัวแทนชุมชนและคณะกรรมการชมรมส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนรวมถึงศึกษาแผนพัฒนาเดิมโดยหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อให้ได้ข้อสรุปรายละเอียดโครงการ ซึ่งนำสู่กระบวนการทดลองออกแบบต่อไป จากการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า ชุมชนชากแง้วตั้งอยู่ในพื้นที่จังหวัดชลบุรีซึ่งมีกิจกรรมและผู้คนหลากหลาย อีกทั้งมีเส้นทางการท่องเที่ยวที่สามารถเชื่อมต่อมายังชุมชนได้ โดยมีวัฒนธรรมและวิถีชีวิตในชุมชนเป็นสิ่งที่ดึงดูดให้ผู้คนเข้ามาสู่พื้นที่ได้ตลอดทั้งปี เป้าหมายการพัฒนาโรงภาพยนตร์ชากแง้วราม่าจึงควรเป็นการเพิ่มกิจกรรมเชิงสังคมและเศรษฐกิจ และพื้นที่ซึ่งสามารถรองรับชุมชน นักท่องเที่ยว และการใช้งานที่หลากหลาย รวมถึงเป็นพื้นที่เชื่อมต่อเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และสร้างคุณค่าผ่านการอนุรักษ์และพัฒนาให้อาคารกลับมามีบทบาทมากขึ้น ซึ่งแนวทางการออกแบบปรับปรุงอาคารภายใต้แนวคิดการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ใช้ทฤษฎีมรดกมีชีวิตร่วมกับทฤษฎีลักษณะวิทยาทางสถาปัตยกรรม โดยผลการทดลองออกแบบตามกรอบวิจัยนอกจากสามารถแก้ปัญหาอาคารที่ถูกทิ้งร้าง ยังสามารถเพิ่มสถานที่กลางซึ่งเชื่อมต่อกับบริบทได้ดีขึ้น ส่งเสริมการทำกิจกรรมร่วมกันของคนในชุมชนเอง และคนในชุมชนกับนักท่องเที่ยวในพื้นที่ได้ ในด้านการจำลองรูปแบบมีผลลัพธ์เป็น 2 แนวทาง คือ การปรับปรุงอาคารโดยอิงการใช้งานและ อัตลักษณ์เดิม ซึ่งส่งเสริมภาพลักษณ์เชิงประวัติศาสตร์และการปรับปรุงอิงการใช้งานและอัตลักษณ์ใหม่ ซึ่งได้รับการพัฒนาต่อจากทางเลือกแรกให้สามารถรองรับการใช้งานที่ยืดหยุ่นและเปิดมุมมองสู่พื้นที่มากขึ้น โดยเป็นการสร้างภาพจำใหม่เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เข้ามาเรียนรู้วัฒนธรรมและส่งเสริมเศรษฐกิจชุมชน รวมถึงการคงคุณค่าสถาปัตยกรรมไว้อย่างยั่งยืนได้