Ṣûfism and Ethics [IO Bijapur 414, 413] Anthology including لوامع البرق الموهن

Ṣûfism and Ethics. كتاب الناموس الاعظم والقاموس الاقدم فى معرفة قدر النبى صلى الله عليه وسلم

This manuscript is now IO Bijapur 414, 413 in the India Office collections.

[metadata: Otto Loth, A Catalogue of the Arabic Manuscripts in the Library of the India Office, (volume 1), no. 664 here with further notations and hyperlinks].

664.

B414. 413. Size 81/2 in. by 53/4 in.; foll. 40. Sixteen and seventeen lines in a page.

I. Foll. 1-24. A mystic treatise, in explanation of the words (spoken by God) ما وسعنى ارضى ولا سمائى ووسعنى قلب عبدى المؤمن. 

It is entitled:  لوامع البرق الموهن 

and formed originally the ninth part (out of forty) of the:

 كتاب الناموس الاعظم و القاموس الاقدم فى معرفة قدر النبى صلى الله عليه وسلم

by (Ḳuṭb al-dîn) ‘ABD AL-KARÎM b. Ibrâhîm b. ‘Abd al-karîm GÎLÂNÎ (or Jîlî) Baghdâdî (who lived from A.H. 767 to 811). See Ḥ. Kh. v. 342; vi. 292.

This treatise is divided into eight chapters, which are inscribed as follows;

I. (foll. 2-15) فى ذكر مجلى مخاطبات الانس فى حضائر القدس من القلب 

II. (fol. 15v.) فى ذكر مجلى محاضرات الاسماء (مع العبد) فى المقام الاسنى من القلب

III. (fol.17) فى ذكر مجلى صور التجليات المنزهة عن الهيئات الحسّية من القلب

IV.(fol.18) فى ذكر مجلى ظهور المغانى و بطون الصور و المعانى من القلب

V.(fol.19v.) فى ذكر مجلى الارادة الباهرة بظهور حكم القدرة القاهرة من القلب

VI. (fol. 20v.) فى ذكر مجلى العلم العليم بحال المحدث و شان القديم من القلب

VII. (fol.22v.) فى ذكر مجلى الوجود السارى و تعين البديع البارى من القلب

VIII. (fol.23) فى ذكر مجلى الكمال المطلق الوجود الحق من القلب

It concludes with the inscription of the tenth part of the same work, as follows:

كتاب قاب قوسين و ملتقى الناموسين و انه هو الجزو العاشر من تجزئة اربعين من كتاب الناموس .... تصنيف الشيخ الامام العارف بالله المحقق الربانى عبدالكريم بن ابرهيم بن عبدالكريم الكيلانى الصوفى رضى الله عنه و ارضاه

II. Foll. 25-40. The concluding portion of another part (جزء) of the great work before mentioned, as appears from the following words on fol. 25v:

....كما مضى بيانه فى الجزؤ الثانى هو قبل هذا الجزو من كتاب الناموس الاعظم و القاموس الاقدم فى معرفة قدر النبى صلعم

It is, however, termed a رسالة by the author himself, whose name is introduced in the following passage (fol. 36):

يقول مسوّد هذه الرسالة العبد الفقير الى الله تعالى عبدالكريم بن ابرهيم بن عبدالكريم بن خليفة ابن احمد بن محمود الكيلانى نسبا البغدادى اصلاً الربیعى (!) عربا الصوفى حسباً انى اشهد الله تعالى و ملائكته و انبياءه و رسله و جميع خلقه انى احب محمدا الخ

Probably it is the tenth part mentioned at the end of no. I.

It consists of seven chapters: and this fragment begins in the thirds, with the words:يقول قال رسول الله .

The remaining chapters are : IV. (fol. 29) فى تمييز قابليته صلعم من قابلية كل موجود سواه‘ و بيان نسبة قطران الوجود من بحر علاه ; V. (fol.31v.) فى سرّ تسميته بالحبيب الخ ; VI. (fol. 33v.) فى كيفية التعلق بجنابه الخ; VII. (fol. 38v.) فى ثمرة ملازمة تلك الحضرة الشريفة الخ.

Badly written, on European paper, by the hand of Saiyid ‘Abd al-ḥakîm. Of the twelfth century.

The two parts bear separate, but erroneous, inscriptions, viz., روائح الامم and مرءت العارفين فى ملتمس امام زين العابدين.1 Cf. Catal. 233, xlvi. And xlix.

1 This work is to be found in no. 658, vii.

[ed note: Quick link to other works by ʻAbd al-Karīm ibn Ibrāhīm Jīlī]