Sluis Beestenmarkt 4 In de schaduw van de kerk. Sluis, Beestenmarkt 4. Gemeente Sluis. Een Archeologische Begeleiding (protocol Opgraven)

<p>Tussen 7 en 17 januari 2013 werd een Archeologische Begeleiding (protocol Opgraven) uitgevoerd binnen het plangebied Beestenmarkt 4 te Sluis, gemeente Sluis. In het kader van de uitbreiding van de bestaande bebouwing werd een kelder uitgegraven tot circa 3,75 meter beneden maaiveld (1,28 meter -NAP). De oppervlakte van deze nieuwe kelder bedroeg circa 650 m2. In het kader van deze geplande uitbreiding werd voor het plangebied in een eerdere fase vooronderzoek uitgevoerd, waarbij de huidige onderzoekslocatie aangeduid werd als een potentiële vindplaats. De bevoegde overheid heeft, in het kader van de geplande graafwerkzaamheden, gesteld dat een vervolgonderzoek door middel van een archeologische begeleiding diende te worden uitgevoerd om de archeologische waarden, die door de toekomstige werkzaamheden werden bedreigd, te inventariseren en ex situ veilig te stellen. De omvang van het archeologisch onderzoek werd daarmee in oppervlakte en diepte beperkt tot de door de bouwwerkzaamheden te verstoren delen. In het kader van de aanvraag van de omgevingsvergunning, werd eerder archeologisch vooronderzoek uitgevoerd.</p><p>Op basis van het vooronderzoek gold een hoge verwachting voor de Middeleeuwen en Nieuwe Tijd. Deze hoge verwachting op het aantreffen van archeologische waarden voor de Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd is volledig ingelost. Binnen het onderzoeksgebied zijn verschillende sporen en structuren aangetroffen die kunnen worden toegeschreven aan het laat middeleeuwse kerkhof en bewoning vanaf de Late Middeleeuwen tot en met de Nieuwe Tijd. De oudste sporen dateren uit de 13de eeuw. Deze sporen omvatten resten van de oude kerkhofmuur, menselijke begravingen, afvalkuilen, een beerbak en een beerput. De bewoning en het kerkhof wordt gescheiden door een lege zone, mogelijk de voormalige Minneweg. Een tweede fase dateert tussen de 14de en de 16de eeuw, de periode waarin Sluis zijn economische bloei kent. Tijdens deze fase breidt de bewoning uit binnen het onderzoeksgebied. Ook het kerkhof is gedurende deze periode nog steeds in gebruik. Vanaf de late 16de eeuw daalt de bewoning sterk en raakt het kerkhof buiten gebruik. Dit wordt weergegeven in een daling van 13 beerputten en -bakken naar 1 beerput en 1 waterput. Opvallend is dat vanaf de late 16de eeuw – 17de eeuw baksteen is gebruikt voor de bouw van de beer- en waterput. Op basis van de sporen is te zien dat het aantal inwoners binnen het onderzoeksgebied daalt, maar de kwaliteit van de producten stijgt. In de jongste beerputten is materiaal aangetroffen van zeer hoge kwaliteit en zelfs luxewaar.</p>