Tilburg, Bredaseweg (N282), Archeologische begeleiding

<p>In opdracht van Mourik Groot-Ammers BV heeft BAAC bv (onderzoeks- en adviesbureau voor Bouwhistorie, Archeologie, Architectuur- en Cultuurhistorie) te ‘s-Hertogenbosch een archeologische begeleiding uitgevoerd in het plangebied Bredaseweg (N282) te Tilburg, in de gelijknamige gemeente. Door het hele onderzoeksgebied is zowel passief als actief begeleid, enkel bij de actieve begeleiding van de zaksloten zijn archeologische sporen aangetroffen. Door het ontbreken van sporen in grote delen van het onderzoeksgebied is de nadruk daarom komen te liggen op de bodemopbouw in het plangebied en de betekenis die deze opbouw heeft voor het al dan niet voorkomen van archeologische resten. Doel hiervan is een overzicht te geven van de bodemopbouw binnen het plangebied en daarmee de archeologische verwachting vast te stellen voor gebieden in de directe nabijheid van het tracé. In het hele onderzoeksgebied is sprake van een podzolprofiel dat in veel gevallen geheel of gedeeltelijk is afgetopt of in de bovengrond is opgenomen. Vooral in het oostelijke deel van het onderzoeksgebied is buiten het tracé van de Bredaseweg de bodem minder diep verstoord en zijn er profielen waarbij een compleet podzolprofiel aanwezig is. In het westelijke deel van het onderzoeksgebied was de podzolbodem ook buiten het wegtracé, in de zaksloten, verdwenen en bestond de bodem uit een AC-profiel. Dat hier wel een podzolprofiel aanwezig is geweest was te zien in de rioolsleuf in de directe nabijheid. Hierin werd in het profiel een B- en BC-horizont waargenomen en waren in nabij gelegen profielen in de top van de C-horizont bruine en lichtbruine vlekken van een B- en BC-horizont aanwezig. De C-horizont is in het oostelijke deel van het onderzoeksgebied lemig (zandige leem) en wordt richting het westen zandiger. In het oostelijke en westelijke deel van het onderzoeksgebied is het zand matig grof met insluitsels van kiezels. Deze grove zanden kunnen tot de Formatie van Sterksel worden gerekend. In het centrale deel van het onderzoeksgebied bestond de C-horizont uit matig fijn zand dat tot de Formatie van Boxtel kan worden gerekend. In het westelijke deel van het onderzoeksgebied werd een vindplaats uit de nieuwe tijd aangetroffen die bestond uit kuilen en greppels, sporen van landinrichting en –gebruik uit de nieuwe tijd. De fysieke kwaliteit van de vindplaats scoort midden. De bodem vertoont in het hele plangebied sporen van verstoring, voornamelijk veroorzaakt door de werkzaamheden aan de Bredaseweg. Maar in een groot deel van de profielen zijn restanten van een podzolprofiel aangetroffen en is nog een deel van de natuurlijke bodem geconserveerd. De inhoudelijke kwaliteit van de aangetroffen sporen is laag. Er werden alleen sporen van landinrichting- en gebruik uit de nieuwe tijd aangetroffen. Deze greppels zijn vergeleken met perceelgrenzen die op het minuutplan uit begin 19e eeuw zijn weergegeven. Hierop zijn ten zuiden van de Bredaseweg noordoost-zuidwest georiënteerde percelen te zien, waarbij de ligging van een deel van de greppels overeenkomt met de perceelgrenzen. De aangetroffen greppels vormden de fysieke scheiding tussen verschillende percelen. Deze perceelsgreppels hebben echter weinig informatiewaarde en door het ontbreken van andere sporen, bijvoorbeeld bewoningssporen is ook de ensemblewaarde laag. Er werd geen vondstmateriaal aangetroffen. Tijdens het onderhavige onderzoek werden geen behoudenswaardige archeologische waarden aangetroffen. Aan de hand van de resultaten van het onderhavige onderzoek is vastgesteld dat in en langs het tracé van de Bredaseweg veel verstoringen aanwezig zijn die zijn veroorzaakt bij de aanleg en werkzaamheden rond deze weg. Buiten deze zone is de bodem nog (deels) intact. Er is daarom geen reden om voor de gebieden in de directe omgeving van het plangebied de archeologische verwachting die bij het bureauonderzoek is vastgesteld naar beneden bij te stellen, de lage tot hoge archeologische verwachting kan gehandhaafd worden.</p>