Boeren als onderburen

Na afronding van het onderzoek in het Landsherenkwartier van de wijk keizerslanden kan geconcludeerd worden dat de aanname dat archeologische sporen in uitbreidingswijken uit de 20 ste eeuw volledig verstoord zijn, niet klopt. De verstoring die de bouwactiviteiten met zich meebrachten, blijven over het algemeen beperkt tot de bebouwing zelf en relatief smalle stroken voor kabels en leidingen.
Zoals de opgraving aan de Jan van Arkelstraat laat zien is het mogelijk dat zich tussen de bebouwing, in tuinen, en zoals blijkt ook onder straten en wegen, nog archeologische vindplaatsen bevinden. Vindplaatsen die, ondanks de eventueel aanwezige verstoringen, nog volop informatie kunnen geven over de locatie en het gebruik van het landschap in de desbetreffende periode. De verwachting van vergelijkbare gebieden moet dan ook op de gemeentelijke archeologische verwachtingskaart gehandhaafd blijven. Voor ontginningserven uit deze periode, zoals de Erve borgel, geldt dat nog eens extra. In de Deventer Onderzoeksagenda (DOA) worden deze 16 de -eeuwse erven als kennislacune vermeld. 77 Reden te meer om bij toekomstige stadsvernieuwingen ook in archeologisch opzicht aandacht te besteden aan deze bouwlocaties.