มาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลผู้ประกอบการ Internet TV : ศึกษากรณีการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสม

อินเทอร์เน็ตทีวี (Internet TV) เป็นบริการการเผยแพร่รายการในลักษณะเดียวกันกับรายการโทรทัศน์ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตสากล เป็นสื่อใหม่ (new media) ที่เกิดจากการหลอมรวมเทคโนโลยี (convergence) ระหว่างโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต ลักษณะดังกล่าวทำให้อินเทอร์เน็ตทีวีเป็นสื่อสารมวลชนที่มีความสามารถในการให้บริการได้อย่างไร้พรมแดนและเป็นสื่อมีมีต้นทุนในการผลิตต่ำเช่นเดียวกับเนื้อหาอินเทอร์เน็ตอื่นๆ ด้วยเหตุดังกล่าวการนำมาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์ที่มีอยู่มาปรับใช้กับผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีจึงอาจมีอุปสรรคทางด้านเขตอำนาจของกฎหมายและศาล (jurisdiction) ประกอบกับประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายที่กำกับดูแลผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตประเทศไทยจึงยังไม่มีมาตรทางกฎหมายในการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีแต่อย่างใด กรณีดังกล่าวทำให้เกิดผลกระทบตามมาคือความเหลื่อมล้ำระหว่างผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์และผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีและการที่ผู้บริโภคไม่ได้รับความคุ้มครองจากเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม จากการศึกษาพบว่า ในต่างประเทศยังไม่มีแนวทางในการกำกับดูแลที่เป็นสากล แต่สำหรับประเทศไทยสามารถมีมาตรการทางกฎหมายในการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของผู้ประกอบกิจการอินเทอร์เน็ตทีวีได้ เนื่องจากรัฐธรรมนูญได้ให้อำนาจรัฐในการตรากฎหมายเพื่อคุ้มครองประชาชนจากเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม ทั้งนี้ นักวิชาการของไทยส่วนใหญ่มีความเห็นว่าควรกำกับดูแลผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์เดิมที่นำรายการมาเผยแพร่ออนไลน์ด้วยการปรับใช้มาตรการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาของผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเสนอให้มีการกำกับดูแลออกเป็นสองส่วน ได้แก่ กรณีของผู้ประกอบกิจการที่อยู่ในราชอาณาจักรควรกำกับดูแลด้วยการปรับใช้มาตรการการกำกับดูแลการเผยแพร่เนื้อหาของผู้ประกอบกิจการโทรทัศน์ ส่วนกรณีของผู้ประกอบกิจการที่อยู่นอกราชอาณาจักรควรกำกับดูแลด้วยระบบการกำกับดูแลร่วมกันระหว่างภาครัฐ ภาคธุรกิจ และภาคเอกชน ด้วยการใช้กฎหมายลายลักษณ์อักษร มาตรการทางเทคนิคและองค์กรวิชาชีพประกอบกัน เพื่อการกำกับดูแลอย่างมีประสิทธิภาพ

网络电视（Internet TV）是一种通过全球互联网传播电视类节目的服务，属于融合电视与互联网技术（convergence）催生的新型媒体（new media）。该特性使其成为无边界的大众传播媒介，同时与其他互联网内容一样具备极低的内容制作成本。正因如此，将现有广播电视行业的监管法律规范适用于网络电视运营商时，可能会遭遇法律与司法管辖权（jurisdiction）方面的障碍。加之泰国目前尚无针对互联网服务提供商的专项立法，因此也缺乏监管网络电视运营商不当内容传播的法律依据。此种情形将引发两方面负面影响：一是广播电视运营商与网络电视运营商之间的市场失衡，二是消费者无法获得针对不当内容的有效保护。经研究发现，全球范围内尚未形成统一的网络电视监管框架，但泰国可依据宪法赋予政府的职权，出台针对网络电视运营商不当内容传播的监管规范，以保护本国公民免受不当内容侵害。此外，泰国多数学术界人士认为，对于将节目上传至网络传播的传统广播电视运营商，可通过适用广播电视内容传播监管标准进行管理。因此本论文提出分两类场景实施监管：对于泰国境内的网络电视运营商，可通过适用广播电视运营商的内容传播监管规范予以监管；对于境外网络电视运营商，则应构建由政府、行业与社会组织协同的监管体系，结合成文法律、技术管控措施与行业专业组织，实现高效监管。