Een archeologisch bureau-onderzoek en inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Nieuwe Schulpweg te Egmond-Binnen, gemeente Bergen (NH)

<p>De onderzoekslocatie ligt binnen de bebouwde kom van Egmond-Binnen. In de omgeving van de onderzoekslocatie zijn afgegraven/geegaliseerde duinen/strandwallen aanwezig. Op de onderzoekslocatie worden kalkhoudende vlakvaaggronden verwacht. De onderzoekslocatie heeft een middelhoge trefkans op archeologische resten en/of sporen vanaf het Neolithicum. In de omgeving van de onderzoekslocatie heeft in ieder geval sinds het Laat-Neolithicum bewoning plaats gevonden. De onderzoekslocatie was in 1832 in gebruik als weiland; in 1900 diende de locatie als bouwland. De huidige bebouwing stamt waarschijnlijk uit 1951.<br>Op de locatie van de nieuwbouw staan thans schuren, waardoor de bodemopbouw waarschijnlijk al deels verstoord is. Voor de fundering van de nieuwbouw zal de bodem vanaf het laaggelegen deel van de onderzoekslocatie tot 70 cm -mv worden ontgraven; vanaf het hooggelegen deel van de onderzoekslocatie zal dit tot ongeveer 120 cm -mv zijn.<br>Tijdens het verkennende booronderzoek zijn zwak tot matig siltige zanden met en zonder schelpresten aangetroffen, waarin zich een vlakvaaggrond heeft ontwikkeld.<br>In het noorden van de onderzoekslocatie is 40 tot 70 cm opgebrachte grond aangetroffen. Bij de overige boringen is de bodem tot maximaal 80 cm -mv vergraven.<br>In geen van de boringen zijn archeologische indicatoren aangetroffen, met uitzondering van baksteen in het vergraven pakket. De aangetroffen zanden met schelpresten zijn strandafzettingen behorende tot het Laagpakket van Zandvoort (Formatie van Naaldwijk); de zanden zonder schelpresten zijn duinafzettingen behorende tot het Laagpakket van Schoorl (Formatie van Naaldwijk). Binnen deze afzettingen zijn een tot drie oude oppervlakken aangetroffen. Ter plaatse van de toekomstige bebouwing op het hoge deel van het perceel ligt de bovengrens van het bovenste laagje op 285 tot 300 cm -mv; ter plaatse van de toekomstige bebouwing op het lager gelegen deel van het perceel ligt de bovengrens van dit laagje op 200 tot 220 cm -mv. De onderste van de drie oude oppervlakken stamt waarschijnlijk uit de Romeinse Tijd, de bovenste twee stammen waarschijnlijk uit de Middeleeuwen.<br>Geconcludeerd kan worden dat door de aanwezigheid van oude oppervlakken de middelhoge archeologische trefkans van kracht blijft.</p>