ปัจจัยทางเศรษฐกิจที่มีผลต่อความผันผวนของดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อความผันผวนของอัตราผลตอบแทนตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยและความผันผวนของอัตราผลตอบแทนตลาดหลักทรัพย์รายกลุ่มอุตสาหกรรม 8 กลุ่มโดยแบ่งเป็นสภาวะ วิเคราะห์ความน่าจะเป็นที่จะเกิดสภาวะความผันผวนต่ำและความผันผวนสูง ปัจจัยที่นำมาศึกษา ได้แก่ อัตราเงินเฟ้อ อัตราดอกเบี้ยนโยบาย อัตราผลตอบแทนดัชนีค่าเงินบาท ส่วนต่างอัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ อัตราผลตอบแทนดัชนีเอสแอนด์พี 500 วิกฤตสินเชื่อซับไพรม์ (ตัวแปรหุ่น) และวิกฤตโควิด19 (ตัวแปรหุ่น) โดยเก็บข้อมูลย้อนหลังแบบทุติยภูมิ (Secondary data) แบบอนุกรมเวลา (Time Series Data) เป็นรายเดือน เก็บข้อมูลตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2543 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และความผันผวนของอัตราผลตอบแทนของตลาดหลักทรัพย์รายกลุ่มอุตสาหกรรม 8 กลุ่ม เก็บข้อมูลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ใช้ Markov Switching Regression model ผลการศึกษาพบว่า สภาวะความผันผวนของอัตราผลตอบแทนตลาดหลักทรัพย์ต่ำ ตัวแปรที่มีนัยสำคัญ ได้แก่ อัตราผลตอบแทนดัชนีค่าเงินบาท อัตราการเปลี่ยนแปลงส่วนต่างอัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ อัตราผลตอบแทนดัชนีเอสแอนด์พี500 และวิกฤตโควิด19 สภาวะความผันผวนของอัตราผลตอบแทนตลาดหลักทรัพย์สูง ตัวแปรเกือบทุกตัวมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นตัวแปรอัตราผลตอบแทนดัชนีค่าเงินบาท และอัตราการเปลี่ยนแปลงส่วนต่างอัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ โดยในสภาวะความผันผวนต่ำ ตัวแปรที่ทำให้เกิดความผันผวนของอัตราผลตอบแทนดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย คือ อัตราผลตอบแทนดัชนีค่าเงินบาท และอัตราการเปลี่ยนแปลงส่วนต่างอัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐฯ ดังนั้นนักลงทุนจึงควรให้ความสำคัญกับตัวแปรนี้ประกอบการลงทุนเนื่องจากเป็นตัวแปรที่ทำให้เกิดความผันผวนเพิ่มขึ้น โดยส่วนใหญ่สภาวะความผันผวนสูงจะเกิดขึ้นในช่วงปีพ.ศ.2551 และพ.ศ.2563 นอกจากนั้นในแต่ละช่วงปีแต่ละอุตสาหกรรมจะเกิดสภาวะความผันผวนสูงแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆที่เข้ามากระทบที่ไม่เหมือนกัน โดยโอกาสที่จะติดอยู่ในสภาวะความผันผวนต่ำนั้นนานกว่าสภาวะความผันผวนสูง บ่งชี้ว่าเมื่อเกิดสภาวะความผันผวนสูงในประเทศไทย อีกไม่นานก็จะกลับมาเป็นสภาวะผันผวนต่ำเหมือนเดิม