ผลของโปรแกรมการจัดการความโกรธต่อความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงในผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชา

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทดลองวัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการความโกรธต่อความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชา กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชา ที่ได้รับการรักษาแบบผู้ป่วยใน สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา อายุ 20 - 59 ปี ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 68 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม จำนวน 34 คน โดยกลุ่มทดลองจะได้รับโปรแกรมการจัดการความโกรธ จำนวน 9 ครั้ง สัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 60 - 90 นาที และกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ โปรแกรมการจัดการความโกรธ ที่ผ่านการตรวจสอบความครงของเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน และ แบบประเมินระดับพฤติกรรม รุนแรงของความเสี่ยงต่อการก่อความรุนแรงในผู้ป่วยจิตเวชไทย (Prasri Violence Severity Scale : PVSS) ที่มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค (Cronbach's alpha coefficient) โดยรวมเท่ากับ .86 วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา แจกแจงความถี่ ร้อยละ และเปรียบเทียบความแตกต่าง ค่าคะแนนเฉลี่ยความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการจัดการความโกรธและการพยาบาลตามปกติ โดยใช้สถิติทดสอบที่ (t-test) ผลการวิจัยพบว่า1) คะแนนเฉลี่ยความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงในผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชา ของกลุ่มทดลองหลังการได้รับโปรแกรมการจัดการความโกรธ (m 1 = 3.70, SD = 2.87) ต่ำกว่าคะแนนเฉลี่ยความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงก่อนการทดลอง (M = 20.70, SD = 3.24) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 27.89, p< .001)2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนระดับความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงใน ผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชา ก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมการจัดการความโกรธ (D, = 12.2, SD = 3.05) ตำกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ (D, = 20.85, SD = 2.24) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 05 (t = 16.52, p< .001)ดังนั้นจากผลวิจัยครั้งนี้ สรุปได้ว่า โปรแกรมการจัดการความโกรธสามารถลดความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงในผู้ป่วยโรคจิตจากการใช้กัญชาได้อย่างมีประสิทธิผลมากกว่าการพยาบาลตามปกติ ดังนั้นโปรแกรมการจัดการความโกรธจึงเป็นทางเลือกสำหรับบุคลากรทาง สุขภาพที่จะนำไปประยุกต์ใช้เพื่อลดความเสี่ยงการเกิดพฤติกรรมก้าวร้าวรุนแรงได้