ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบของธุรกิจต่อสังคมกับคุณภาพกำไรของธนาคารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

เนื่องจากแนวโน้มการให้ความสำคัญต่อการแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจ ได้รับความสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ และประโยชน์ของการแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจต่อผู้มีส่วนได้เสีย และเพื่อผลักดันการดำเนินงานอย่างยั่งยืนในกลุ่มธุรกิจ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจกับคุณภาพกำไรของธนาคารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ผ่านเทคนิคการประเมินระดับความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจตามมาตรฐาน ISO26000 ผู้วิจัยได้เก็บรวบรวมข้อมูลจากงบการเงิน รายงานการพัฒนาความยั่งยืน รายงานความรับผิดชอบต่อสังคม และรายงานประจำปี จากจำนวนธนาคารจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ 11 แห่ง พบว่ามีข้อมูลครบถ้วน และข้อมูลเป็นปรกติในช่วงปี 2559-2563 จำนวน 10 แห่ง สำหรับสมมติฐานงานวิจัยครอบคลุมปัจจัยด้านความรับผิดชอบต่อสังคมของธุรกิจ ซึ่งประกอบด้วย การกำกับดูแลกิจการ สิทธิมนุษยชน การปฏิบัติด้านแรงงาน สิ่งแวดล้อม การปฏิบัติที่เป็นธรรม ประเด็นด้านผู้บริโภค และการมีส่วนร่วมของชุมชนและการพัฒนาชุมชน รวมทั้งปัจจัยด้านขนาดของกิจการ และ อัตราส่วนหนี้สิน โดยตั้งสมมติฐานว่าปัจจัยดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับคุณภาพกำไรผลที่ได้จากการศึกษาพบว่าระดับความรับผิดชอบต่อสังคมของธนาคารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศ ไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพกำไร ทั้งนี้ที่ผลวิจัยไม่เป็นไปตามที่ตั้งสมมติฐานอาจมีสาเหตุมาจาก ระดับการเปิดเผยความรับผิดชอบต่อสังคมของธนาคารที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอยู่ในระดับพื้นฐาน และไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เช่นเดียวกับปัจจัยด้านขนาดกิจการ และอัตราส่วนหนี้สินที่ไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพกำไร เนื่องจากอาจเป็นไปได้ว่าธนาคารในกลุ่มตัวอย่างมีขนาดของกิจการ และสัดส่วนหนี้สินที่ไม่แตกต่างกัน