Groeneweg 3, Noordhoek (gemeente Moerdijk)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in maart, april en mei 2018 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Groenweg 3 in Noordhoek, gemeente Moerdijk. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen herontwikkeling van de locatie. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat de diepere ondergrond van het plangebied uit dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Boxtel Formatie) bestaat. Daar waar het dekzandoppervlak, dat zich naar verwachting op 2,5 tot 4,5 m – mv (circa 2,0 tot 4,0 m –NAP) bevindt, buiten het bereik van mariene erosie is gebleven, kunnen archeologische resten uit het Laat-Paleolithicum, het Mesolithicum en het Neolithicum aanwezig zijn. Eventuele resten zullen hoofdzakelijk bestaan uit vuursteenstrooiïngen en haardkuilen. De kans op de aanwezigheid van dergelijke resten worden evenwel als laag ingeschat. Paleogeografische studies hebben aangetoond dat het landschap van westelijk Noord-Brabant tussen het Midden-Neolithicum en de Midden-IJzertijd sterk vernatte. Hierdoor trad op grote schaal veengroei op en ontstond een aaneengesloten veenlandschap, dat slechts werd doorsneden door enkele getijdenkreken. Mogelijk vond op de oevers van deze kreken bewoning plaats. In de loop van de Middeleeuwen groeiden deze kreken onder invloed van stormvloeden uit tot grote geulen, waaronder de Keene die zich ten noordwesten van het huidige Noordhoek bevindt, en kwam het plangebied in een kweldergebied te liggen. Deze ontwikkeling ging gepaard met erosie van veen en de afzetting van zand en klei (Laagpakket van Walcheren binnen de Formatie van Naaldwijk). De kans op het aantreffen van intacte resten uit de Bronstijd, de IJzertijd, de Romeinse tijd en de Middeleeuwen wordt daarom als laag ingeschat. Door opslibbing kwamen de kwelders steeds hoger te liggen en nam de overstromingsfrequentie af. Halverwege de 16e eeuw werden de kwelders die voldoende hoog waren opgeslibd teruggewonnen op de zee middels de aanleg van dijken. In de daarop volgende periode, vermoedelijk omstreeks 1600, ontstond de Bloemendaalsche Polder. Langs de voorloper van de huidige Groeneweg, die de zuidelijke begrenzing van deze polder vormt, ontstonden enkele erven, onder meer ter plaatse van het plangebied. In het plangebied moet daarom rekening worden gehouden met resten uit de Nieuwe tijd. Deze zullen zich in de bovenste 50 cm van de bodem bevinden en bestaan uit ophogingslagen met onder andere huishoudelijk afval (zoals aardewerk en dierlijk bot) en fragmenten bouwmateriaal, funderingsresten en afvalkuilen. Door (sub)recente grondwerkzaamheden kunnen de resten echter plaatselijk zijn verstoord. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is op de locaties waar woningbouw zal plaatsvinden een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hieruit blijkt dat de diepe ondergrond, vanaf 430 cm –mv (circa 3,7 à 3,8 m –NAP), uit dekzand (Laagpakket van Wierden binnen de Formatie van Boxtel) bestaat. Dit wordt afgedekt door een 70 tot 100 cm dik veenpakket (Formatie van Nieuwkoop), dat erosief overgaat in kleiige dekafzettingen gevolgd door zandige geulafzettingen (Laagpakket van Walcheren binnen de Formatie van Naaldwijk). De bovengrond heeft een dikte van 35 tot 85 cm en bestaat uit baksteen- en puinhoudende, humeuze klei. De humeuze top van het dekzand duidt op bodemvorming en betekent dat het potentieel archeologisch niveau voor het Laat-Paleolithicum, het Mesolithicum en het Neolithicum nog intact aanwezig is. In de bovenliggende pakketten zijn geen potentieel archeologische niveaus aangetroffen. De bovenste 35 tot 85 cm van het bodemprofiel is verstoord en vormt de huidige bouwvoor. Enkel in de boring 5 en 6 is een laag aangeboord, die mogelijk verband houdt met de voormalige bebouwing op het erf. Een booronderzoek kan hierover geen uitsluitsel geven. Het is evenwel aannemelijk dat genoemde resten door recentere grondroerende activiteiten gedeeltelijk verstoord zullen zijn.</p>