23.046 Huissen - Langekerkstraat 19

Bij archeologisch onderzoek ter plaatse van de Langekerkstraat 19 te Huissen zijn bewoningsporen uit diverse perioden aangetroffen, van de Vroege Middeleeuwen tot na de Middeleeuwen. Hierbij gaat het voornamelijk om resten van waterputten en enkele palen die aangeleverd zijn voor dendrochronologisch onderzoek. Voor het grootste deel gaat het om eik (Quercus sp.). Deze houtsoort kan met het blote oog herkend worden. Voor de overige houtsoorten is houtanatomisch onderzoek uitgevoerd. Hieruit bleek dat voor het constructiehout verder ook beuk (Fagus sylvatica L.), fijnspar (Picea abies Karst.) en zilverspar (Abies alba Mill.) gebruikt is. Voor de hoepels van één van de tonputten (spoornr. 215) is hazelaar (Corylus avellana L.) gebruikt. Voor deze toepassing is dit een gebruikelijke houtsoort. Minder gebruikelijk is een velg van een wiel van iep (Ulmus sp.). Tenslotte is er nog een houten pen aangetroffen met daaromheen een touw van gedraaide twijgenrepen. Vanwege de kwetsbare aard was uitgebreide monstername niet mogelijk en zijn enkele losse fragmenten onderzoek. Dit hout is echter enigszins aangetast, wat het beeld onduidelijk maakt. Uit de waarneembare kenmerken lijkt voor de pen een appel of peer (Pyrus malus/communis L.). gebruikt te zijn, terwijl voor het windsel reepjes wilg (Salix sp.) gebruikt zijn. Voor het dendrochronologisch onderzoek zijn 10 vondsten aangemerkt, waarvan de meeste gedateerd kunnen worden. De oudste vondsten zijn afkomstig uit spoornr. 304. De meest recente jaarring hiervan kan in 501 geplaatst wordt. Het enige monster met spinthout uit dit spoornummer kon niet gedateerd worden, waardoor er geen afgebakend kapinterval bepaald kan worden. Het lijkt aannemelijk dat dit ergens in de 6e eeuw valt. Voor spoornr. 403 geldt iets vergelijkbaar; hier valt de datering en 518 en het kapjaar zal vermoedelijk ook in de 6e eeuw liggen. De volgende fase valt in de Volle Middeleeuwen. De zware eiken paal van spoornr. 191 dateert in 1086 en lijkt rond 1106 gekapt te zijn. Voor spoornr. 206 valt de laatste jaarring in 1197, maar hier kan wederom geen afgebakend kapinterval bepaald worden. De dateringen voor de tonputten met spoornr. 414 en 412 vallen respectievelijk aan het einde van de 15e en 16e eeuw, waarbij het kapjaar vermoedelijk in het eerste of tweede kwart van de daaropvolgende eeuw ligt.

在荷兰许森（Huissen）市长教堂街（Langekerkstraat）19号开展的现场考古调查中，发现了从中世纪早期直至中世纪之后多个时期的居住遗迹。本次调查发现的遗存以水井遗迹与部分木桩为主，相关材料已提交树木年代学研究。其中绝大多数为栎属（Quercus sp.）木材，该树种可通过肉眼直接识别。针对其余木材树种，则开展了木材解剖学研究，结果显示建筑用材还包括欧洲山毛榉（Fagus sylvatica L.）、挪威云杉（Picea abies Karst.）以及银杉（Abies alba Mill.）。其中样本编号215的水井，其箍圈采用了榛木（Corylus avellana L.），该树种在此类用途中较为常见；相对特殊的是，某件车轮辋采用了榆属（Ulmus sp.）木材。此外还发现了一件木榫，其周围缠绕有由细枝拧制而成的绳索。由于材质脆弱，无法开展大规模取样，仅对部分零散木材碎片进行了研究，但该木材已受到一定程度的腐蚀，导致其形态特征难以清晰辨识。根据可观测的特征，该木榫推测为苹果木或梨木（Pyrus malus/communis L.），而捆绑绳带则采用了柳属（Salix sp.）枝条。本次树木年代学研究共选定10件遗存样本，其中多数可完成年代测定。年代最早的遗存来自样本编号304，其最晚的年轮可追溯至公元501年；该编号下唯一带有边材的样本无法完成年代测定，因此无法确定其明确的砍伐时段，推测其砍伐时间大致处于公元6世纪。样本编号403的遗存情况类似，其最晚年轮年份为公元518年，砍伐时间推测同样处于公元6世纪。下一阶段的遗存属于中世纪盛期，样本编号191的重型栎木木桩的年轮年代为公元1086年，推测其砍伐时间约为公元1106年。样本编号206的遗存最晚年轮年份为公元1197年，但同样无法确定其明确的砍伐时段。样本编号414与412的水井遗存的年代分别处于15世纪末与16世纪末，其砍伐时间推测分别位于随后一个世纪的第一、第二季度。