Een archeologisch inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Scheidingsweg te Mook, gemeente Mook en Middelaar (L)

<p>Volgens het bureau-onderzoek door Econsultancy ligt de locatie op de zuidwestelijke flank van een stuwwal. In de omgeving van het plangebied zijn voornamelijk archeologische resten uit de Bronstijd tot de Nieuwe tijd aangetroffen.<br>Uit de ruimtelijke spreiding van de archeologische waarnemingen die in de omgeving van het plangebied zijn gedaan komt een redelijk duidelijke spreiding over de verschillende landschapstypen naar voren. Uit deze perioden zijn de meeste bewoningssporen voornamelijk aan de voet van de stuwwal, op niet te grote afstand van de Maas gevonden. Deze strook was in het verleden waarschijnlijk een interessante vestigingslocatie vanwege de relatief droge ligging dichtbij (laaggelegen) voedsel- en waterbronnen. Op de stuwwal zelf zijn verscheiden grafvelden uit met name de Bronstijd en (Vroege) IJzertijd aangetroffen. Uit de grote hoeveelheid vondsten uit alle perioden vanaf de IJzertijd lijkt de omgeving van het plangebied sindsdien continu bewoond te zijn geweest. Dit beeld komt (grotendeels) overeen met de archeologische verwachtingskaarten van de gemeente Mook en Middelaar.<br>De kans op het voorkomen van archeologische resten uit het Laat-Paleolithicum en Mesolithicum is laag. De kans op het voorkomen van nederzettingsterreinen uit het Neolithicum-Nieuwe tijd is middelhoog vanwege de ligging in de periferie van de akkergronden, op de flank van de stuwwal. Vanwege diezelfde ligging op de flank van de stuwwal heeft het plangebied, mede op basis van de waarnemingen in de omgeving van het plangebied, een hoge verwachting voor grafvelden uit de Bronstijd - Romeinse tijd.<br>Het verkennend inventariserend booronderzoek heeft aangetoond dat in het gehele plangebied een intacte holtpodzolbodem aanwezig is. In het westelijke deel van het plangebied is deze echter afgedekt met een eerdlaag, waardoor dit deel van het plangebied wordt geclassificeerd als hoge bruine enkeerdgrond. Op basis van de waargenomen bodemopbouw kan worden geconcludeerd dat de gespecificeerde archeologische verwachting zoals opgesteld in het bureauonderzoek gehandhaafd blijft. De consequenties hiervan zijn dat de voorgenomen nieuwbouw mogelijk een bedreiging vormt voor het archeologisch erfgoed.</p>