Abdijstraat 38a Heeswijk-Dinther

KSP Archeologie heeft een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek, verkennende fase (IVO-(O)verig); booronderzoek) uitgevoerd voor de locatie aan de Abdijstraat 38a in Heeswijk-Dinther (gemeente Bernheze). Het onderzoek is uitgevoerd voor de aanvraag van een bestemmingsplanwijziging voor de nieuwbouwplannen van 15 woningen.

Het doel van het archeologisch bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Op basis van de landschappelijke ligging binnen een zone met dekzandwelvingen afgedekt door een enkeerdgrond en de archeologische onderzoeksmeldingen uit de omgeving is aan het plangebied een middelhoge verwachting toegekend voor vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum en een hoge verwachting voor nederzettingsresten uit het Neolithicum tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw). Voor de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe Tijd Midden (tot 1750) is op basis van de historische ontwikkeling een lage verwachting aan het plangebied toegekend. Voor de Nieuwe Tijd Midden (vanaf 1750) tot en met de Nieuwe Tijd Laat is op basis van de historische ontwikkeling een middelhoge verwachting aan het plangebied toegekend.

Vervolgens is deze verwachting getoetst door middel van een inventariserend veldonderzoek, verkennende fase. Uit het booronderzoek is gebleken dat er geen hoge zwarte enkeerdgrond aanwezig is binnen het plangebied. In de meeste boringen wordt getwijfeld aan de ontstaanswijze van het humeuze dek. Vermoed wordt dat deze niet door plaggenbemesting is ontstaan, maar in één of enkele keren is opgebracht om de grond geschikt te maken voor landbouw. Gezien de hoge en ondiepe grondwaterstanden onder de oorspronkelijke bodem maakt het plangebied onderdeel uit van het lager gelegen deel van de dekzandwelvingen, die deels zijn verspoeld. De oorspronkelijk bodem is waarschijnlijk een beekeerdgrond geweest. Mogelijk dat ter plekke van boring 1 sprake is geweest van een laarpodzolbodem, maar het kan net zo goed een beekeerdgrond zijn geweest. Het potentiële archeologische sporenniveau kan worden aangetroffen vanaf 60 cm -mv. Op basis hiervan is de middelhoge verwachting voor vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum en de hoge verwachting voor nederzettingsresten uit het Neolithicum tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw) naar laag bijgesteld. De resultaten van het booronderzoek geven geen aanleiding om de lage verwachting voor resten uit de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe Tijd Midden ( tot 1750) en de middelhoge verwachting voor resten uit de Nieuwe Tijd Midden (vanaf 1750) tot en met de Nieuwe Tijd Laat bij te stellen.

Binnen het plangebied worden geen oudere resten verwacht dan vanaf de Nieuwe Tijd Midden (vanaf 1750). Deze worden op grond van het minuutplan in de noordelijke helft van het plangebied verwacht (Figuur 18). Aangezien uit het minuutplan blijkt (paragraaf 2.3), wat er binnen dit deel van het plangebied heeft gestaan, wordt verwacht dat de eventueel nog aanwezige archeologische resten niet veel toevoegen aan het al bekende beeld van het plangebied. KSP Archeologie adviseert daarom, om de archeologische dubbelbestemming te laten vervallen en geen archeologisch vervolgonderzoek uit te voeren.