ปัจจัยเชิงสาเหตุของการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครู: กรณีศึกษาครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดขอนแก่น

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุของการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดขอนแก่น การวิจัยเป็นแบบเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 399 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก กรอบแนวคิดการวิจัยอิงจากทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน ทฤษฎีแนวโน้ม ทฤษฎีทุนทางสังคม และทฤษฎีความรู้ทางการเงิน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ประกอบด้วยการวิเคราะห์ Linear Regression, Logistic Regression, One-way ANOVA และการวิเคราะห์ Moderator Effect ผลการวิจัยพบว่า ครูมีความตั้งใจในการค้ำประกันเงินกู้โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 2.415, SD = 1.065) โดยมีครูที่มีความตั้งใจค้ำประกันร้อยละ 39.6 การจำแนกกลุ่มตัวอย่างตามประสบการณ์ทางการเงินแสดงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.001, η² = 0.157) ปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุดคือความสัมพันธ์กับผู้ขอกู้ (β = 0.24, p < 0.001) ตามด้วยความเข้าใจทางการเงิน (β = 0.19, p < 0.01) และฐานะการเงินส่วนตัว (β = 0.16, p < 0.05) กลุ่มประสบการณ์ทางการเงินมีบทบาทเป็น moderator variable ที่สำคัญ โดยแต่ละกลุ่มมีปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจแตกต่างกัน การวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่า การตัดสินใจค้ำประกันเป็นปรากฏการณ์ที่ซับซ้อนและได้รับอิทธิพลจากปัจจัยหลากหลายมิติ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาแนวทางการให้ความรู้ทางการเงิน การสร้างระบบสนับสนุนการตัดสินใจที่เหมาะสม และการกำหนดนโยบายป้องกันปัญหาจากการค้ำประกันสำหรับครู