นักเขียนนิยายวายกับทัศนะเรื่องความหลากหลายทางเพศ: วิธีการเรียนรู้และฐานะประพันธกร

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนะของนักเขียนนิยายยาโออิต่อความหลากหลายทางเพศ วิธีการเรียนรู้ และฐานะประพันธกร ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในรูปแบบกรณีศึกษา ผู้เข้าร่วมในงานวิจัยจำนวน 1 กรณี คือ นักประพันธ์นิยายยาโออิ เพศหญิงนามปากกา Bacteria ผู้วิจัยใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกและวิเคราะห์ตัวบทนิยายที่นักเขียนแต่งขึ้น จำนวน 3 เรื่อง ผลการศึกษาพบว่า วิธีการเรียนรู้ของผู้ประพันธ์มี 2 ประเด็น คือ 1) วิธีการเรียนรู้เพื่อยอมรับความหลากหลายทางเพศ มี 3 วิธี ได้แก่ เรียนรู้ผ่านเพื่อน เรียนรู้ผ่านการอ่าน และเรียนรู้ผ่านประสบการณ์โดยตรง 2) วิธีการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผลงาน มี 4 วิธี ได้แก่ เรียนรู้ผ่านการอ่าน เรียนรู้ผ่านประสบการณ์โดยตรง เรียนรู้ผ่านบุคคลหลากหลายอาชีพ และเรียนรู้การใช้ข้อมูลให้เหมาะกับสถานการณ์ วิธีการเรียนรู้ที่พบร่วมกัน คือ เรียนรู้ผ่านการอ่าน และเรียนรู้ผ่านประสบการณ์โดยตรง รูปแบบการเรียนรู้ของนักเขียนมีแนวโน้มเป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยมีการเรียนรู้ที่โดดเด่น 2 รูปแบบย่อย ได้แก่ 1) การเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง และ 2) การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ ผลการศึกษาด้านฐานะประพันธกร พบว่า นักเขียนมีฐานะเป็นผู้ประพันธ์ที่มีเอกลักษณ์ลายมือในการเขียนนิยายยาโออิอันโดดเด่น มีความเฉพาะ และเป็นตัวของตัวเองสูง ทั้งในแง่ของมิติเนื้อหาและมิติของวิธีการสร้างสรรค์ผลงาน ซึ่งเป็นผลจากการเรียนรู้ เมื่อพิจารณาทั้ง 2 มิติ สรุปได้ว่าเอกลักษณ์ลายมือของนักเขียนที่โดดเด่นมี 6 ประการ ได้แก่ 1) เนื้อหาแตกต่างหลากหลาย 2) เนื้อหามีความละเอียด 3) การเขียนมีความประณีต 4) การคิดนอกกรอบ 5) การใช้จินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ และ 6) การใช้แนวคิดพฤติกรรมมนุษย์ เมื่อได้อ่านตัวบทยาโออิสามารถรู้ได้ว่าคือลายเซ็นของใคร ผลการศึกษาด้านทัศนะของนักเขียนต่อความหลากหลายทางเพศ พบว่า นักเขียนมีทัศนะในด้านบวกเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นผลจากการเรียนรู้ โดยพิจารณา 2 ประเด็นร่วมกัน ได้แก่ 1) ทัศนะในโลกความจริงของนักเขียน กับ 2) ทัศนะในโลกนิยายยาโออิของนักเขียน สรุปได้ว่า นักเขียนสนับสนุนประเด็นความเท่าเทียมทางเพศ และมองว่าความหลากหลายทางเพศเป็นเรื่องที่มีความเสรี และลื่นไหล สอดคล้องกับประเด็นทางเพศที่นำเสนอในตัวบทยาโออิ ที่สะท้อนให้เห็นถึงความลื่นไหล เปิดกว้างเรื่องเพศ และการสนับสนุนให้เกิดความเท่าเทียมทางเพศ ผ่านการนำเสนอความปกติของความรักของตัวละครในเนื้อเรื่อง และการนำเสนอการสนับสนุนจากตัวละครรอบข้างในโลกของนิยายยาโออิ นอกจากนี้ นักเขียนยังนำเสนอภาพความรักและความสัมพันธ์ของตัวละครชายรักชายในด้านบวก แบ่งเป็น 3 ด้าน ได้แก่ 1) การส่งเสริม เติมเต็ม ยอมรับกันและกัน 2) มุ่งนำเสนอความรักมากกว่าความสัมพันธ์ทางเพศ และ 3) การจบด้วยความสุขสมหวังที่เป็นความรักในอุดมคติ ยิ่งไปกว่านั้น นักเขียนพยายามส่งเสริมให้ตัวละครชายรักชายมีความเท่าเทียมกันในการแสดงออกด้านอื่น ๆ ยกเว้นเรื่องบทบาททางเพศของตัวละครชายรักชายที่ผู้ประพันธ์เขียนตามขนบยาโออิ ส่งผลให้บทบาททางเพศในตัวบทสะท้อนถึงอำนาจและการผลิตซ้ำเรื่องเพศแบบชายหญิง คือ ผลิตซ้ำระบบปิตาธิปไตย ไม่ลื่นไหล ไม่เปลี่ยนแปลง แฝงไว้ซึ่งอำนาจเรื่องเพศ เนื่องจากขนบการเขียนนิยายแบบยาโออิมีอิทธิพลต่อรูปแบบการเขียนงานและยังมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกเขียนนิยายของนักเขียนพอสมควร และพบว่าการยอมรับของสังคมเรื่องความหลากหลายทางเพศนั้นยังไม่แท้จริง รวมถึงนักเขียนมีทัศนะเชิงบวกต่อเพศหญิง ตัวละครเพศหญิงจึงมีบทบาทที่ดีและถูกให้คุณค่า ผลการศึกษายังพบว่า ภาวะเควียร์ (Queerness) แสดงตัวผ่านแนวคิดของนักเขียนและปรากฏอยู่ในผลงานทั้งสามเรื่อง ดังนั้น อำนาจและกฎเกณฑ์เรื่องเพศที่ยึดติดอยู่กับบรรทัดฐานแบบรักต่างเพศและบรรทัดฐานแบบรักเพศเดียวกันจึงถูกบ่อนเซาะก่อกวนโดยเควียร์ นิยายยาโออิในฐานะตัวบทเควียร์แสดงให้เห็นถึงการท้าทายเรื่องเพศในสังคมและระบบปิตาธิปไตย ขณะเดียวกันก็ยอมสยบต่อค่านิยมบางประการ เนื่องจากไม่อาจหลีกพ้นต่อกฎเกณฑ์สังคมที่ยังมีอิทธิพลต่อผลงานและแนวคิดของนักเขียนในฐานะสมาชิกหนึ่งของสังคมตั้งแต่กำเนิด