Taets van Amerongenweg/Kerkpad Archeologische begeleiding in het kader van de herontwikkeling van de Taets van Amerongenweg en omgeving, gemeente Renswoude Een archeologische begeleiding onder het protocol Opgraven

<p>In opdracht van de gemeente Renswoude heeft Vestigia Archeologie & Cultuurhistorie een Opgraving – variant archeologische begeleiding uitgevoerd voor het plangebied aan de Taets van Amerongenweg / Kerkpad te Renswoude (gem. Renswoude). Binnen het plangebied is een HWA-stelsel (hemelwaterafvoer) aangelegd. Ook zijn er enkele bomen vervangen. Het plangebied heeft een oppervlakte van ca. 800 m2. In het kader van dit project is reeds een archeologisch bureau- en inventariserend veldonderzoek door middel van boringen uitgevoerd. Hierbij is vastgesteld dat zich binnen het plangebied nog resten van historische bebouwing en/of van het voormalige kerkhof kunnen bevinden. Op basis van dit vooronderzoek is geadviseerd tijdens de werkzaamheden een ‘Opgraving – variant archeologische begeleiding’ (AB) uit te voeren.</p><p>De centrale vraagstelling van het onderzoek is of archeologische waarden in het plangebied aanwezig zijn en indien aanwezig deze nader te duiden.</p><p>Tijdens het archeologisch begeleiden van de ontgravingswerkzaamheden werden naast wat materiaal uit losse context (enkele aardewerkfragmenten en enkele fragmenten van dierlijk bot, niet vroeger te dateren dan de 18e eeuw) slechts zeer schaarse sporen aangetroffen. Het gaat om enkele paalkuilen, alsmede een bakstenen put. De bakstenen put, vermoedelijk een waterput die later als beerput gebruikt kan zijn, betrof de belangrijkste feature en is in een profiel tot de aanlegdiepte van de ontgraving vrij gelegd, maar niet verder gecoupeerd. Hierdoor is een aangezicht van de bakstenen mantel vrij komen te liggen. Tijdens de werkzaamheden werd duidelijk dat de put in situ behouden kon blijven, zodat deze niet verder is opgegraven. Op basis van de vegetatie uit een genomen grondmonster afkomstig van een gutsboring in de put blijkt dat deze op een erf gelegen moet hebben. Op basis van de kaartprojectie op de kadastrale kaart uit 1811/1832 blijkt de put te behoren bij het erf van een aangegeven woning. Het gaat hier vermoedelijk om de pastorie behorende bij de koepelkerk. Relaties tussen de sporen en vondsten onderling zijn niet aan te geven en andere sporen die aan de pastorie kunnen worden toegeschreven, zijn niet aangetroffen. De paalsporen zijn gezien de scherpe aftekening eerder jonger dan ouder dan de put. De put kan op basis van het baksteenformaat op zijn vroegst vermoedelijk in de 18e eeuw worden gedateerd.</p>