Getuigen Verhalen, Samen leven en samen werken in het Bakkumse Sperrgebiet, interview 05

Twee interviews met BS, over zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Castricum als Duitse soldaatBS kwam als twaalfjarige bij de Hitlerjugend in 1933. Hij kon eind jaren dertig zijn techniek opleiding niet afmaken omdat de oorlog uitbrak en hij in het leger moest. Hij kwam bij de marine, afdeling radarwerken. Na een korte opleiding in Denemarken en Duitsland werd hij in Nederland gestationeerd, eerst drie maanden in Wijk aan Zee, daarna vanaf 1942 ruim een jaar in Castricum. Hij woonde naast de radarpost die gestationeerd was aan de zuidkant van Castricum, in het Spergebiet. Elke dag moest hij vier uur informatie verzamelen op de radarpost en daarna had hij acht uur vrij. Hij had dus veel vrije tijd.Aan deze periode in Castricum heeft hij goede herinneringen. Hij had veel contact met de Nederlandse bevolking, dreef handel en hoefde niet aan oorlogshandelingen deel te nemen. Hij ging naar de bioscoop in Castricum, speelde piano in het café en ging ook wel uit in Amsterdam. Ook had hij twee keer per jaar verlof om terug naar Duitsland te gaan. Bij de Kriegsmarine had je het beter dan andere Duitse soldaten het hadden.Hij leerde in deze periode zijn vrouw N. kennen, zij was een van de dochters van de tuinder die zijn land naast de radarpost had. Ze hadden een tijdje verkering maar het raakte ook weer uit.Eind 1943 werd BS overgeplaatst naar Frankrijk, volgens eigen zeggen omdat hij en zijn kameraden het werk op de radarpost niet serieus genoeg deden.Na de oorlog heeft BS vier jaar in krijgsgevangenkamp gezeten. Pas toen heeft hij ontberingen mee gemaakt zoals veel andere mensen tijdens de oorlog meemaakte, zoals ondervoeding, ziektes, slecht sanitair, vernederingen. De eerste die hem daar post stuurde was N. met wie hij een tijdje verkering had gehad.Zij en haar acht zussen hadden in 1945 een aantal weken vast gezeten omdat ze met Duitse soldaten omgingen.In 1950 is N. naar Duitsland gekomen en zijn BS en zij getrouwd. Ze hebben nooit overwogen om in Nederland te gaan wonen. Volgens BS had dit onder andere te maken met het oorlogsverleden.

本数据集包含两份对受访者BS的访谈内容，主题为其作为德国士兵在第二次世界大战期间于卡斯里克姆（Castricum）的经历。
1933年，时年12岁的BS加入希特勒青年团（Hitlerjugend）。20世纪30年代末，因战争爆发应征入伍，他未能完成技术学业，随后被分配至海军雷达部门。在丹麦与德国完成短期培训后，他被派驻荷兰：先在泽弗奈克（Wijk aan Zee）驻扎三个月，自1942年起在卡斯里克姆驻留逾一年。他居住于卡斯里克姆南侧雷达站旁的斯佩尔贝格管制区（Spergebiet），每日需在雷达站值守四小时收集情报，剩余八小时为自由时间，因此拥有充裕闲暇。
他对这段在卡斯里克姆的时光留有极佳的回忆：与当地荷兰民众往来频繁，私下开展贸易，且无需参与作战任务。他常前往卡斯里克姆的影院，在咖啡馆演奏钢琴，也曾赴阿姆斯特丹出游。此外，他每年可获得两次探亲假返回德国，且在德国海军（Kriegsmarine）服役期间，其境遇优于其他德国士兵。
在此期间，他结识了日后的妻子N。N是雷达站旁菜园主的女儿之一，二人曾有过一段恋情，但最终无疾而终。1943年末，BS被调往法国，据其本人表述，原因是他与战友未认真履行雷达站的值守职责。
战后，BS被关押于战俘营长达四年，在此期间他与诸多战时民众一样，经历了营养不良、疾病、恶劣的卫生条件与人格羞辱等种种磨难。首批向他寄送信件的正是昔日恋人N——1945年，N与她的八位姐妹因与德国士兵交往，曾被关押数周。
1950年，N前往德国，与BS成婚。二人从未考虑过在荷兰定居，据BS所言，这其中一部分原因与两国间的战争过往有关。