การปรับปรุงพื้นผิวของซีโอไลต์ด้วยออแกโนไซเลนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเปลี่ยนกลีเซอรอลเป็นโซลคีทาล

ไบโอดีเซล (Biodiesel) เป็นหนึ่งในพลังงานทางเลือกที่สำคัญลด ช่วยชะลอสภาวะเรือนกระจกและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก กลีเซอรอล (Glycerol) เป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้จากกระบวนการผลิตไบโอดีเซล ปฏิกิริยาแอซิทาลไลเซชั่น (Acetalization) ของกลีเซอรอลกับแอซิโตน (Acetone) เป็นโซลคีทาล (Solketal) จะช่วยเพิ่มมูลการผลิตไบโอดีเซล แต่แอซิโตนและกลีเซอรอลไม่สามารถผสมเป็นเนื้อเดียวได้ ทำให้เกิดข้อจำกัดด้านการถ่ายโอนมวลสาร ดังนั้นผู้วิจัยได้พัฒนาเพิ่มประสิทธิภาพในการเร่งปฏิกิริยา โดยปรับปรุงความไม่ชอบน้ำบนพื้นผิวของ HY-ซีโอไลต์ด้วย ออร์แกโนไซเลน (Organosilane) สามชนิด Ethyltrichlorosilane (C-2) Octyltrichlorosilane (C-8) และ Octadecyltrichlorosilane (C-18) ด้วย Solvent Free Method โดยอุณหภูมิการกราฟต์ตั้งแต่ 100°C 140°C และ 180°C พบว่ากราฟต์ HY-ซีโอไลต์ด้วยออร์แกโนไซเลนยืนยันได้ด้วย FT-IR TGA และ Contact Angle ซึ่ง Grafted Zeolite แสดงความไม่ชอบน้ำ(Hydrophobicity) สูงและยังคงโครงสร้างเดิมของ HY-ซีโอไลต์ไว้ได้ยืนยันจาก XRD และ HRTEM ประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาพบว่า Grafted Zeolite ที่อุณหภูมิ 100°C ให้ Conversion >85% และ Selectivity >95% ในทุกความยาวสายโซ่แต่เมื่อเพิ่มอุณหภูมิการกราฟต์ จะส่งผลให้เกิดการสูญเสีย Active Site ไปกับ ออร์แกโนไซเลน ทำให้ประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาลดลงในทุกความยาวสายโซ่ นอกจากนี้ความยาวสายโซ่ไม่ส่งผลต่อ Selectivity ความยาวสายโซ่ที่ยาวขึ้นจะช่วยป้องกัน active site ของตัวเร่งไม่ให้ถูก deactivate ในการนำกลับมาใช้ใหม่ (Recycle) การทำปฏิกิริยาภายใต้เกลือและน้ำพบว่าเป็นสิ่งเจือปนพบว่า ปริมาณน้ำที่เพิ่มขึ้นจะลดประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาอยางมีนัยสำคัญ งานวิจัยนี้ยังสามารถประยุกต์ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยากับปฏิกิริยา แบบ 2 เฟส อื่นๆได้